- Kategori
- Özel Günler
Bir sevgi masalı
ZUZU'MA....
Bi varmış bi yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde çok eskiden günlerden birinde çok mutlu yeni evli bri annenin karnında 52 cm boyunda minnacık bi bebiş yaşarmış. Doktor amcadan öğrendiklerine göre çok güzel bir kızmış. Adını da koymuşlar daha o doğmadan SİTARE. Merakla beklemeye başlamışlar artık Sitare'nin gelişini...
Günlerden o gündür ki, annenin o gün çok özel bir günüymüş. Evlilik yıldönümüymüş. Anne o günün akşamına dostlarını yemeğe davet etmiş. Tüm gün hazırlıklar yapmış. Güzel güzel yemekler, pastalar kurabiyeler yapmış. Kocaman bir sofra hazırlamış.
Akşam olunca annenin karnı ağrımaya başlamış. Dostları tek tek gelmeye başlamış bu arada. Anne karnının ağrıdıgını hiç belli etmiyomuş. Arada bir gidip yatıyormuş. Hiç ihtimal vermemiş ki, zaman küçük Sitare'nin zamanıdır. Artık gelmek istiyordur anne, babasının sevgi dolu kollarına. Ama anne sonunda anlamış ve evine gelen dostlarına demiş ki;
-Kusura bakmayın benim küçük bir işim var bir yere kadar gidip geleceğim bana müsaade... Yemekler pastalar mutfakta yiyin, için..
Anne hemen odasına gitmiş geçmiş aynanın karşısına geçip bir güzel süslenmiş, püslenmiiş makyajını yapmış. Elini karnına koyup gülümseyerek demiş ki;" az kaldı kızım biribirimizi artık göreceğiz" Günler önceden hazırladıgı çantasını almış ve çıkmış evden.
Evden dışarı çıktıklarında yüzüne bir yağmur damlası düşmüş. Demiş ki kızının babasına "Kızımızın ismi yağmur olsun mu?" gülümsemiş babası.. "Dur bakalım sağlıkla bi doğsun da..."
Ve o özel gecenin sabahında saat 8.30' da annesini ilk kez görmüş Sitare... Anne babası da onu... Simsiyah kapkara uzun saçlarıyla, minicik burnu ve minicik ağzıyla ve o minicik elleriyle annesinin parmağını sımsıkı tutmuş .. ve annesi ağlamış, babası ağlamış sevinçten. Daha çok mutlu olmuşlar Sitare'nin gelişiyle apaydınlık olmuş yüzleri demişler ki;
- SEVGİ olsun kızımızın ön adı çünkü bizim sevgimizi çogalttı. Adını SEVGİ SİTARE koymuşlar. Yıldız gibi parlasın, sevgi ile aydınlatsın istemişler. Sevgi Sitare'yi kucaklarına alıp ertesi gün evlerinin yolunu tutmuşlar. O günden sonra o evde kahkaha sesleri hiç eksilmemiş. Sevgi güldükçe onlar da gülmüşler.
Sevgi ile dünyaya getirilen, sevgi ile büyütülen bebekler hep mutlu olur. Yani umarım öyledir..
ZUZU'M....
Babanla ben seni mutlu, sağlıklı, kendine özgüvenli bir insan olarak yetiştirebilmek için elimizden geleni yaptık.. Dün bizim doğum günümüzdü, bugün senin doğum günün. Allah seni bize güzel bir hediye olarak verdi ve ilk kez bir doğum gününde senden ayrıyız.
Bir yol ayrımına girdik artık. Bunlar olacaktır. Sen elimi bıraktın artık, kendi başına ayakta durmayı öğreniyorsun, yürümeyi yeni öğrendiğin zamanlarda oldugu gibi. başaracaksın eminim. Ben senden daha çok sonra öğrenecegim bunu sanırım. Ana yüreği işte... Ne kadar büyük de olsa evladı ona hep küçükmüş gibi geliyor. Hep kollamak istiyor.
Ama biz arkandayız. Sen uyurken nefes alıp verişini duyamayız belki ama.. Sesinin titreyişinden bize ihtiyacın olup olmadıgını anlayabiliriz.
Ne kadar uzak da olsak biz sana buradan da yeteriz be SEVGİ'm..
Dogum günün kutlu olsun ZUZU'M !! seni çok seviyoruz.
Bi varmış bi yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde çok eskiden günlerden birinde çok mutlu yeni evli bri annenin karnında 52 cm boyunda minnacık bi bebiş yaşarmış. Doktor amcadan öğrendiklerine göre çok güzel bir kızmış. Adını da koymuşlar daha o doğmadan SİTARE. Merakla beklemeye başlamışlar artık Sitare'nin gelişini...
Günlerden o gündür ki, annenin o gün çok özel bir günüymüş. Evlilik yıldönümüymüş. Anne o günün akşamına dostlarını yemeğe davet etmiş. Tüm gün hazırlıklar yapmış. Güzel güzel yemekler, pastalar kurabiyeler yapmış. Kocaman bir sofra hazırlamış.
Akşam olunca annenin karnı ağrımaya başlamış. Dostları tek tek gelmeye başlamış bu arada. Anne karnının ağrıdıgını hiç belli etmiyomuş. Arada bir gidip yatıyormuş. Hiç ihtimal vermemiş ki, zaman küçük Sitare'nin zamanıdır. Artık gelmek istiyordur anne, babasının sevgi dolu kollarına. Ama anne sonunda anlamış ve evine gelen dostlarına demiş ki;
-Kusura bakmayın benim küçük bir işim var bir yere kadar gidip geleceğim bana müsaade... Yemekler pastalar mutfakta yiyin, için..
Anne hemen odasına gitmiş geçmiş aynanın karşısına geçip bir güzel süslenmiş, püslenmiiş makyajını yapmış. Elini karnına koyup gülümseyerek demiş ki;" az kaldı kızım biribirimizi artık göreceğiz" Günler önceden hazırladıgı çantasını almış ve çıkmış evden.
Evden dışarı çıktıklarında yüzüne bir yağmur damlası düşmüş. Demiş ki kızının babasına "Kızımızın ismi yağmur olsun mu?" gülümsemiş babası.. "Dur bakalım sağlıkla bi doğsun da..."
Ve o özel gecenin sabahında saat 8.30' da annesini ilk kez görmüş Sitare... Anne babası da onu... Simsiyah kapkara uzun saçlarıyla, minicik burnu ve minicik ağzıyla ve o minicik elleriyle annesinin parmağını sımsıkı tutmuş .. ve annesi ağlamış, babası ağlamış sevinçten. Daha çok mutlu olmuşlar Sitare'nin gelişiyle apaydınlık olmuş yüzleri demişler ki;
- SEVGİ olsun kızımızın ön adı çünkü bizim sevgimizi çogalttı. Adını SEVGİ SİTARE koymuşlar. Yıldız gibi parlasın, sevgi ile aydınlatsın istemişler. Sevgi Sitare'yi kucaklarına alıp ertesi gün evlerinin yolunu tutmuşlar. O günden sonra o evde kahkaha sesleri hiç eksilmemiş. Sevgi güldükçe onlar da gülmüşler.
Sevgi ile dünyaya getirilen, sevgi ile büyütülen bebekler hep mutlu olur. Yani umarım öyledir..
ZUZU'M....
Babanla ben seni mutlu, sağlıklı, kendine özgüvenli bir insan olarak yetiştirebilmek için elimizden geleni yaptık.. Dün bizim doğum günümüzdü, bugün senin doğum günün. Allah seni bize güzel bir hediye olarak verdi ve ilk kez bir doğum gününde senden ayrıyız.
Bir yol ayrımına girdik artık. Bunlar olacaktır. Sen elimi bıraktın artık, kendi başına ayakta durmayı öğreniyorsun, yürümeyi yeni öğrendiğin zamanlarda oldugu gibi. başaracaksın eminim. Ben senden daha çok sonra öğrenecegim bunu sanırım. Ana yüreği işte... Ne kadar büyük de olsa evladı ona hep küçükmüş gibi geliyor. Hep kollamak istiyor.
Ama biz arkandayız. Sen uyurken nefes alıp verişini duyamayız belki ama.. Sesinin titreyişinden bize ihtiyacın olup olmadıgını anlayabiliriz.
Ne kadar uzak da olsak biz sana buradan da yeteriz be SEVGİ'm..
Dogum günün kutlu olsun ZUZU'M !! seni çok seviyoruz.
- Toplam blog
- : 319
- : 1390
- Kayıt tarihi
- : 29.10.06
"Ben; hiç yalnız kalmadım... Kalabalık bi ailede yere atılan yataklarda Yan yana, baş başa, el el..