Bir şey eksik kalıyor sanki,

siyah beyaz bir fotoğraf

Merhaba,

Bugün seni çok iyi gördüm, bir nedeni var mı?

Sanki yanakların pembeleşmiş ve gözlerin berrak bir su gibi pırıl pırıl bakıyorsun.

Harika bu! Renkleniyorsun.

Senin renklerini görebileceğim, ne mutlu bana.

Geçmişin renklerini sende görüp, yeniden seninle tanımlayacağım.

Sen renkleri çok severdin biliyorum, özellikle onları birbiriyle karıştırarak farklı renkleri bulmaya bayılırdın.

Başlayalım mı?

İzin veriyor musun seni kendi renklerinle boyamama?

Neler yaptın, neler düşündün, geçmişte olmak güzel mi?

Biliyor musun geçmişte olmayı isterdim şu an ki duygu ve düşüncelerimle.

Ama mümkün değil gerçek olan bulunduğumuz , soluk aldığımız an.

Yazdıklarınla seni ve beni bağdaştırmaya çalışıyorum bir şey eksik kalıyor sanki, bir renk ama hangisi bunu çözemedim.

Sen hayallerinde pembeyi kullanıyordun ama gerçeklerde koyu renkleri tercih ediyordun.

Düşlerinin karanlığında hayaller kurup, masmavi bir sahilde, güneşin doğuşunda ve batışında mutluluğu bir kaç kez dinlemiştin hatırlıyorum.

Hangi renkti bu dinlediğin? Dinlediğin mutluluk nasıldı?

Seni bilmem ama bende renkler çok karıştı bu akşam, rengini bulmak istiyorum, belki de kendi rengimi.

Sadece yanaklarının pembeleşmeye başladığını gördüm fotoğrafta ve seni canlandırmak istedim hepsi bu.

Biliyor musun? Benim senden hiçbir farkım yok, ikimizde kendi renklerimizi bulmaya ve birbirimize hayat vermeye çalışıyoruz.

Umarım bir gün gerçek renklerimizi bulabilir gerçek hayatımızın içinde olabiliriz.

Seninle birlikte olabilmek çok güzel.

Hoşçakal…

Tülin Karaman

İ.Ü İktisat fakültesi mezunuyum, özel bir şirkette mali işler ve personel müdürü olarak çalışıyorum...