- Kategori
- Mizah
Bir üşengecin cv'si

Yıllar evvel o vakitler iş arayan canım dostum Caymen' in, buralarda da iş bakarım diye ısrarla cv' sini istemem üzerine gönderdiği cv' yi paylaşmak istiyorum sizlerle.
CV
(CAYMENİN VASİYETİ)
Sen şimdi benden basit bir özgeçmiş beklentisindesin ama ben sana daha önemli bir şeyimi veriyorum, bu son gelişmeler ışığında düzenlediğim vasiyetimi ilk sana açıklıyorum kardeşim. Öyle cins cins bakma bana, hele o galiz küfürlerini sarf etmeden önce bir düşün, senin için “curriculum vitae” mi daha önemli yoksa “caymenin vasiyeti” mi? Şimdiden o edeceğin küfürleri duyar gibiyim kardeşim. Ne desen haklısın vallahi, her zaman dediğim gibi büyük, çok büyük adamsın kardeşim. Neyse lafı fazla uzatmıyorum ve vasiyetimi açıklıyorum:
1- Beni toprağa verirken ayağıma çorap giydirilmesini istiyorum. Çorapsız yatamam ben, hem elin yabancıları takım elbiseyle gömülüyor( öyle mi harbiden yoksa cenaze töreninden sonra çıkartıyorlar mıydı, bak kafam karıştı şimdi), onu bunu anlamam kardeşim çorapsız gömülürsem gözüm açık gitmiş olurum ona göre.
2- Yaklaşık 3000 nadide müzik eserinden oluşan müzik arşivimin yarısını Murat kardeşime yarısını da Türk Eğitim Vakfına bağışlıyorum.
3- Çok miktarda olan Gassaray sevgimi ve kenarda köşede sakladığım yaşama arzumu erkek kardeşime bırakıyorum.
4- Hayatta gerçekleştirmek istediğim potansiyel hedefler ile bir kısım derin duygu ve düşünce birikimimi kız kardeşime bırakıyorum.
5- Boşa geçen zamanları, yitip giden anları, hiç gerçekleştirilemeyen hayalleri bu dünyaya bırakıyorum. Tepe tepe kullansın.
6- Yine; senin yanına gidiş-geliş senaryolarını, eskiden oturduğunuz mahalleye bitmek bilmeyen yolculuk ve akabinde işkence gibi eve dönüş anılarımı, sıcak çikolata içme ve geyik muhabbeti yapma zevkimi Murat kardeşime bırakıyorum.
7- Tüm komplekslerimi, yetersizliklerimi, beceriksizliklerimi ve korkaklığımı kimseye bırakmıyor, yanımda götürüyom, caymen onlarsız ne yapar öteki tarafta…
8- Daha önceleri organlarımı bağışlamayı düşündüysem de şimdi bundan kesinlikle vazgeçtiğimi belirtmek istiyorum. Çünkü ben malımı bilirim arkadaş, bu bünyedeki organların, dokuların hangisi başka bir bünyeye gitse, gittiği ortama bir uyuşukluk, bir tembellik götürerek adamın hayatını karartır durduk yere. Vatandaş sonra ben eskiden böyle değildim ne oldu bana birden diye aldığı organların gerçek sahibini araştırır ve benim ne “menem” bir adam olduğumu öğrenirse haybeye küfür yeriz, olmaz yani…Ama eğer tıp o kadar ileri gitmişse üşengeçlik genimi bir pandaya bıraktığımı açıklamak isterim…
9- Ben küçükken top oynamayı bırakmam ve evde oturup musiki ile uğraşmam için alınan orgun satılıp parasıyla hayrına fakir bir ineğin doyurulmasını istiyorum. Ne de olsa, damak tadımın vazgeçilmezi yoğurdun anavatanı onlar…
10- Yine; George Costanza sevgimi, Kirsten Dunst aşkımı, dizilerimi, Başta Ozzy ve Dio Babalar olmak üzere tüm müzik zevkimi ve tavla oynama yeteneğimi (zaten hep yenerdim seni) Murat kardeşime bırakıyorum.
Not: Hadi iyisin yine, kaptın mal varlığımın yarısından fazlasını, sevildiğini bil. Yalnız şahane vasiyet oldu kardeşim değil mi? Hemen gidip notere tasdik ettireyim.