- Kategori
- Psikoloji
Bir yerden başlamak lazım
Bazen hayat öyle çekilmez olur ki. Her şey üst üste gelir. İşimiz, ev hayatımız, sağlımız derken bir bakarız ki kambur kambur üstüne. Astrologların dediği gibi bir yerlerden kötü etkiler mi alınır bazı dönemlerde bilmiyorum. Ama bildiğim, en azından çevremde gözlediğim bu dönemler bir çok kişinin hayatında yaşanabiliyor.
Önce şaşkınlık, sonra isyan başlar. "Yeter ama teker teker gelin" denir. Duyan olmaz. Bir yük, bir daha derken iyice yorulan ruh ve beden iflas eder. Koy verir her şeyi birden. Bırakır, ne olursa olsun diyerek. Atasözleri sıralanır ardı sıra: "Su akar yolunu yolunu bulur", "her şey olacağına varır", "her şerde bir hayır vardır" ve niceleri. Sen sabret derler, nasılsa hiçbir deniz her zaman dalgalı olmaz. Bazen coşar, köpürür; korkutur ve yorar ama nasılsa bir gün durulur en azgın dalgalar…
Sabredersin, beklersin; zaten bir şey yapmaya gücün de kalmamıştır ya sığınıverirsin o zamanına uyan tüm atasözlerine, telkinlere…
Bir şey yapmazsın ama düzelen bir şey de olmaz. Sadece alışırsın belki yeni şartlara. Öyle ya en kolayı uyum göstermek ve şikayet etmeden yaşamak değil mi? Benden de kötü durumda olanlar var deyip bir de şükredersin haline, büküp boynunu.
Ara sıra aklına gelir eski hallerin. Ama alışıp kader dedikçe üstüne gelenlere, açarsın yolu sırada bekleyenlere…
Çok kolaydır böyle yaşamak; kaparsın gözünü, tıkarsın kulağını; görmez, duymaz olursun hiçbir şeyi. Belki de gülmeye bile başlarsın ağlanacak haline.
Hep mücadele, hep mücadele nereye kadar, sonu yok ki dersin. Görmeden bir karıncanın minicik bir kırıntıyı yuvasına götürmek için durmadan, yılmadan her yolu denemesini; hem de hiç yardım beklemeden tek başına.
Hayat bu her zaman çılgınlar gibi koşulmaz tabi, arada bir dinlenmek, nefes almak da gerekir. Arada bir boş vermek ya da görmezden gelmek… Arada bir unutmak da lazım tabi.
Ama kendini bir salıvermeye gör. İşte o zaman tembellikten emeklemeden öteye geçemeyen, ilk adımında yere düşüp korkan ve bir daha adım atamayan bir bebekten farkı olmaz insanın.
Üstelik yanında ikinci adım için destek veren eller hiç kalmaz.
Nasılsa yorgunluk da bir müddettir, acı da, şaşkınlıkta…
Yaşanması gerektiği kadar yaşanıp bu evrelerin, rehavetine kapılmadan tekrar başlamak lazım.
Neresinden olduğu pek önemli değil ama ne olursun yeniden bir yerden başlamak lazım.
- Toplam blog
- : 240
- : 1628
- Kayıt tarihi
- : 18.08.06
Zamandan şikayet ederken, ne kadar hızlı aktığını fark edemeden geçmiş yıllar. Kırklı yıllar, kır..