- Kategori
- Şiir
Bir yüzsüz adam

Bir Yüzsüz Adam
serzenişte bulunuyordu
bir güzel madam
hiç yüz vermiyor diye
sevdiği adam
*
oysa bu adam
kimlere gönül kaptırmış
nicelerine yüz vermişti
güzel çirkin demeden
kimleri sevmişti
*
gün geçtikçe
duruma kahroluyordu
bu güzel madam
nerden bilebilirdi ki
yüzsüz kalmıştı adam
*
sonunda anladı ki
herkeslere yüz vere vere
yüzsüz kalmıştı adam
boş yere yüz beklemişti
umduğunu bulmayan madam
*
istese de yüz veremezdi
zira yüzsüzdü adam
boş yere üzülmüştü
sevgili madam
*
bre yüzsüz adam !.
*muzaffer yıldırım