Biraz felsefe

Binlerce yıldır bu dünyadayız. Binlerce yıldır savaşıyoruz. Evrenin sırlarını arıyoruz. Hala karışıklıklardayız. Tüm dünya kaostayız.

Biz neyiz? Dünyanın üçte ikisi su, bedenimizde öyle. Bu sonsuz evrende biz neyiz?

En önemli organımız beyin. O yönetiyor bedeni. Tek yönetici o mudur? Herkesin yumruğu büyüklüğündeki kalp ve müthiş bir mekanizma. Akıl ve duygular görünmeyenler. Evren nasıl yaratıldı? Bizi kim yarattı? Hala sırlar. O büyük enerji. Bir büyük patlama mı? Bir et parçası olan beyin bu sırları yıllardır araştırıyor. Bilgi insanla birlikte oluştu o zaman. İlk aranan Tanrı olmalı. Beyin tanrının kurgusu, bir kayıt aracı mıdır? Kaydedilen bilgiler beynin kıvrımlarında tutulan bilgisayarın ham taslağı mıdır?

Düşünce ne zaman başlamıştır?

İlkel insanın açlık hissi ile midir? İlk düşünce açlık mıdır? Nedendir?

Bilgi açlığımıdır ilk açlık?

Organlar düşünceden önce mi akıllanmışlardır?

İlk ateş, ilk yanma ilk korku tenle ilk ilişki acıdır.

Bilgi ilk acının sonucumudur?

Bilgi acı verir.

Acıların birikimi bilgi birikimimidir?

Duyularımız bilgi yaratmışsa, Havva'nın elmayı ısırması, tat, dokunma, koku duyularını yaşaması gibi bilgiler.

Hazlar, tabular, teoloji bilgileri, kavramları yükleyen tanrı kavramı. Habilin kabil'i öldürmesi. karganın gömme işlemi bu acılar, bu ilk ilkel bilgiler, deneyimler beyindeki ilk kayıtlar. Bu kayıtların bu ilk örneklerden yayılımı, tek beyinden, evrendeki tüm beyinlere aktarımı nasıl olmuştur?

Bilgi alamayan beyinli insanlar evrenin hangi formatlarıdır?

İslam dünyasının bugünkü perişan durumu bilgili batının sürekli sömürdüğü, kullandığı, birbirini öldürttüğü milyarlarca beyni karartması, ipotek alması sadece bilgi eksikliğinden midir?

Yoksa formatlama da eksik bir program mı bırakılmıştır! Ya da bunlar bu beyinlere doldurmaları için özellikle bırakılmış boşluklar mıdır?

Tanrıyı bulduğunu sananlara ama onu tanımayanlara ya da algılamaynlara bir soru mudur?

İnançta sorgu yoktur.

İslam alemi dogmalarla yaşamaktadır. Oysa bilim soru sormadan yapılamaz.

Bilgide şüphe vardır. Şüphe olmadan bilim olmaz.

Şüphe etmek için şüphe edilir.

Bilimle birlikte inançlar da değişir. İnanmadan inanmak doğru mudur? İnanç koşulşuz mudur sorgulanaz mı?

Bilgi korku da üretir aynı zamanda. Korkular sorgulatır sorgular yeni sorgulamalar başlatır. Aslında inanç kolaya kaçmaktır. Kendini kandırmaktır. Blgi bilgisizlere yük gelir. Taşınmak istenmez.

Bilgi edinmek çaba ister. Bedel ödetir.

Yüzlerce yıl önce söylenmiş düşüncelerin fikirlerin halen bugün bu çağda bazı büyük kitlelerce bilinmemesi deneyimlenmemş olması, bu bilgilerden yararlanılmaması yoksun bilgi alısı ya da o boş bırakılmış formatlanmalar değil midir?

Hazır tanrı bilgisine inananlar başka bilgileri alamamşlardır.

Tanrı bilgisini almış ama evreni sorgulayan insanlar bilimde ilerlemişleridir. Oysa tanrı bizatihi bilgidir. Bilgisini bize yansıtır. Böylece bilgiye açık ve kapalı beyinler oluşmuş bilgi korku yaratmış korkular tabuları, tabular insanları aydınlığa kapamıştır.

Bugünkü savaşlar bence bilginin yönettiği savaşlardır. Bilgiyi çağı dışlayan sadece inançla hareket edenlerin bilgiye deneyimle zorla karşılaştırılarak bilgi almaları sağlanacakları savaşlar olacaktır.

Bu bilgi de çok acı verecektir.

Evrende nokta bile değiliz. Işık hızı, ses hızı, güneş, ay, dünya(gezegenler) hakkında bilgilerimiz göreceli olarak var. Ancak hala dünya da akıllı ya da akılsız bilgili ya da bilgisiz insanların olması hem bilgi hem inançlar adına büyük bir çelişki büyük bir kara deliktir.

İkinci patlama bu toz zerrelerinin çarpışması sonucu yeni bir akıl oluşacaktır.

Mars'ta su bulunmuş bilgisi batıda konuşulurken

Mars'taki su ile abdest alınır mı sorusu Mars hakkında bilgi sahibi olmayan bir islam ülkesinde sorulması yeterince ironik değil mi?

Tanrım bana verdiğin bilgilerle sınırlı beynimle tüm iyi bilgilere açık bir beynim olması dileğimle sana inanıyorum.

Cahide Yormaz Öz

3.1.2016