- Kategori
- İlişkiler
Birşeyler vardı aramızda
Hayat ile ömür aralarında sevişgenliği yaşamışlardı, uzunca bir zaman bocalasalar da onca esen fırtına sonrasında bu sefer tamam diyebilmişlerdi. Onca güzel hatırala ve yazılmış paylaşımlar vardı ki, ardından konuşulagelen bir masal diyarı gibiydi... Rüzgarda razı kadehlerini kaldırıp, minderlerli evde yanan kandil munlarında romantikliğini yaşasalar bile hep fırtınalar vardı durulmayan. Hayat; bir yürek adamış Ömür' e gerçek sanılmayan bu duygular teraziye konduğunda Ömür hep eksik tartıyordu bunu. Darasına dara katıp sanki hayatı daha da zorlaştırıyordu. Yorgunluklar başlamıştı artık, direnmelerin had safhası olsa gerek bu.
Birgün ömür bunun açılımı yaparak, gerçeleri üzerine yoğurarak hayatın karşına sundu. Çaresizdi hayat, sevmek yeterli değildi artık bunu anlamıştı. Koca hir hayal diye tırmalı içindeki kaygısızlığını. Yumruk olmuştu boğazında ki nefes, o an hissedememezliğini yaşadı. Yukkuntularında bir sızı duydu ve yalnızlığa kahretti. Ömür devamlı anlatıyordu ona gerçekleri ama kararmıştı artık hayat için herşey. Oysaki ne hayaller vardı minderli evde ve o kandil mumlarını görmediği halde uzaktan söndürdü çünkü herşey hayalin ötesinde geçemeden bitmişti.
Şimdi artık Çengelköy' ün banklarda oturup, gazete kağıdına sardığı birasını esmeyen rüzgara kaldırark şöyle dedi; "ömür birgün bittiğinde yaşanılan hayat baki kalır" ve sonra bunu oturduğu banka kazıdı. Kor olmuştu içi, yangınlar seslerini haykırdı semaya. Bunca hissedişlerinin yalnızlığında yine kendine kızmıştı, aşka yenildiğini kabullenemiyordu bir türlü.
Ömür şimdi çok uzaklarda, hayat ise zaten bitmişti. Tek yaptığı kazıya kazıya sevgi tohumlarını gömmek oldu. Ardında sadece silindi biz bırakarak hayata sürüklendi tekrar.
- Toplam blog
- : 105
- : 880
- Kayıt tarihi
- : 18.06.07
Delice biri, aşka inanan zaman zaman hayatı tiye alan deniz tutkunu işte kısaca...