- Kategori
- İlişkiler
Biz kadınlar neden ağlarız?

Biz Kadınlar Neden Ağlarız?
Güçlü Kadın; Çevresine Mutluluklar Saçtıktan Sonra Yorganın Altına Girip Hıçkıra Hıçkıra Ağlayandır.
Hayatın tüm zorluklarını rağmen: doğumun acısına olduğu kadar doğurdukları çocukların ilgisizliklerine rağmen kadın güçlüdür. Kadın yüreğine ulaşmış bir acı olduğu zaman kadın ağlar. Kadın tüm fedakarlıklarına rağmen Yüreğinin değerini bilememiş olacak ki ağlatan, İşte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının. Yutkunamaz, nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. Gözleri buğulanır kadının sonra. Ağlamayacağım, der içinden. Ama engel olamaz işte. Çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri Bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın. İnce ince süzülür yaşlar gözünden; önce birkaç damla, sonra bir yağmur seli…
Ve kadın ağlar; hem de çok!
Kadın gidenlere değil giderken koparttığı yerin yarası için ağlar. İçinde açılan yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar.
Ağlayan kadın olgunlaşarak dersini alır. Her damla, daha çok kadın yapar kadınları.
Ağlayan kadın daha güçlenerek içindeki yaralarıyla hesaplaşarak dibe vurmuş olsa da ağlaması bittiğinde daha güçlenerek hayata sıkı bağlanır.
Kadın kendine sarılmayı öğrenir. Kendine sarılmayı öğrenen kadın kendi yeten ve ayakları yere sağlam basandır.
Kadın kendine yetmeyi öğrenemezse yeni acılar demektir. Bunu bilir kadınlar, o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı…
Özel hayatında da yapmış olduklarının anlaşılmaması üzerine terk edilmiş olan kadın aşkın olmadığına inanır ağlamasında ki en büyük etken; Anlaşılmamıştır…
Etrafınızda yürekten ağlayan bir kadın varsa bilin ki olgunlaşıyor dur.
Bilin ki, gerçekleri kabul etmeye başlamıştır.
Bilin ki, artık aşkın olmadığına inanmıştır.
Bilin ki, sarılacak tek bir doğrusu kalmıştır.