- Kategori
- Şiir
Bizim Sokağın Çığlığı
bizim sokağın çığlığı
bizim sokağın çalar saati idi-o çöpçü arda
akıllı ve kırılgandı, mor şarkıcı beyaz karga
her adım, ötekini izlerken, uyumlu değildi
seken kargayı, yakalayacaktı kırmızı kedi
karga, kedi, fare ve kentlilerin iç savaşında
deliren korkak şehir, bize küstü-ay başında
o yitik kentin dış kapısında, beni karşılayan
çıngıraklı, burma bıyıklı ve süslü kedi-üryan
günlerce miyavlamadı, sesi ve soluğu kesildi
insan denen, şu yaratık; sokak bekçisini sildi
sahipsiz ve kimsesiz bu kentin, acısı derindi
artık sokaklar: tacizci, istismarcı, katillerindi
göğü delen kirli kent, insan-hayvan düşmanı
yeni konuklarını bekliyor, kentin hamamı-hanı
oysa benim dostum, kentin yaşayan sokakları
sokağın kedileri, köpekleri, kargaları, çocukları
kimsesizler gömütlüğünde, ak kargalar ötüyor:
‘susma! susma!.. sustukça; sıra sana geliyor!..’
dursun özden
www.dursunozden.com.tr