- Kategori
- Şiir
BOŞUNA GEÇTİ ÖMRÜM...
Bilemedim büyüyünce böyle olacağınıHayatın bu kadar yakıp yıkacağını…
Minicik ellerim vardı koskocaman hayallerim
Ellerim büyüdü hayallerim küçüldü
Sevinçlerim öldü dertlerim büyüdü
Aklım büyüdü, duygularım öldü.
Bilemedim büyüyünce böyle olacağını
Hayatın bu kadar yakıp yıkacağını…
Giydiğim elbiselerim büyüdükçe
Sıkar oldu bedenimi, dünyam küçüldükçe
Severken insanları, nefretle doldu içim
Acılarım çoğaldı yaşam sevincim öldü.
Bilemedim büyüyünce böyle olacağını
Hayatın bu kadar yakıp yıkacağını…
Gökyüzünün mavisini severdim eskiden
Simdi baktığımda hazanı hatırlatır, bana
Çiçekleri, ağaçları severdim eskiden
Şimdi harap olmuş, gönlümü hatırlatır bana.
Bilemedim büyüyünce böyle olacağını
Hayatın bu kadar yakıp yıkacağını…
Sorarlardı büyüklerim ben çocukken
Ne olacaksın büyünce diye sen,
Baslardım saymaya doktor bazen öğretmen
En zoru insan kalmakmış, insan olmakmış hakikaten.
Bilemedim büyüyünce böyle olacağını
Hayatın bu kadar yakıp yıkacağını…
Büyüdüm elimde olmadan istemeden
Geçti, gitti günlerim heba oldu hepten
Sineye çekip, yasamaya devam ettim resen
Elden gelmeyince bitirmek ne gelir elimden,
Bilemedim büyüyünce böyle olacağını
Hayatın bu kadar yakıp yıkacağını…
Baktım dünyaya, acılar yasamın tamamı nerdeyse
Gülmek yok bu dünyada; sadece üç beş hergeleyse
Yasamın tadını çıkarıp gülüyor her nedense
Aç insanlar ağlarken ve ölürken bu alemde
Pervasızca yasayıp gününü gün ediyor edepsizce.
Bilemedim büyüyünce böyle olacağını
Hayatın bu kadar yakıp yıkacağını…
Aldım teraziyi koydum kefeye kendimi
Etime ve kemiğime bakarsam ağırım
Gönlüme bakarsam tam takırım
Gördüm, boşuna geçmiş günlerim fukarayım...
Akılla bir konuşmam oldu dün gece;
Sana soracaklarım var, dedim;
Sen ki her bilginin temelisin,
Bana yol göstermelisin.
Yaşamaktan bezdim, ne yapsam?
Birkaç yıl daha katlan, dedi.
Nedir; dedim bu yaşamak?
Bir düş, dedi; birkaç görüntü.
Evi barkı olmak nedir dedim;
Biraz keyfetmek için
Yıllar yılı dert çekmek, dedi.
Bu zorbalar ne biçim adamlar? dedim;
Kurt, köpek, çakal, makal, dedi.
Ne dersin bu adamlara, dedim;
Yüreksizler, kafasızlar, soysuzlar, dedi.
Benim bu deli gönlüm, dedim;
Ne zaman akıllanacak?
Biraz daha kulağı burkulunca, dedi.
Hayyam' ın bu sözlerine ne dersin, dedim;
Dizmiş alt alta sözleri,
Hoşbeş etmiş derim, dedi.
bunun altına ömer hayyamı eklemeden edemedım...
Ömer Hayyam
- Toplam blog
- : 84
- : 575
- Kayıt tarihi
- : 11.09.08
Yaşamak; herhangi bir amaç taşımadan sadece insan olmanın bilincine vararak yaşamak. Tek cümlelik..