20 Temmuz '06
- Kategori
- Haber
Bu acılar son bulacak mı?
Her yeni günün sabahına acaba dün gece kaç can yandı, kaç masum evladımız hain teröre kurban gitti, kaç ocak söndü diye uyanmanın ne zaman son bulacağını düşünüyorumda en ufak bir umut dahi göremiyorum.
20 yaşında ana kucagından alınan pırıl pırıl yürekler. Şimdi dağlarda, her gün çöküşünde nöbet saatleri yaklaştığında yüreklerin bu gece nöbetimden sağ dönebilecekmiyim endişesi nasıl bir ruh hali getirecek istikbaldeki (güzel) günlerine. Yanındaki arkadaşı gözleri önünde haince katledilen ya daher gece pusularda gördüğü her gölgenin düşman (?) olduğu endişesiyle ne yapacağını bilemeyen bu hayata daha başlayamamış evlatlarımızdan ne bekliyoruz teskerelerini alıp yuvalarına döndüklerinde.
Askerliğini Güneydoğuda yapmış birçok kişiyle konuşuyorum. Hepsi yıllarca üstlerinden atamadıklarını söylüyorlar yaşadıkları günleri. Bu evlatlar ülkemizin geleceği. Onlar birer eşya değil, yerine başka birşeyin konabileceği herhangi bir mal değil. Onlar canlarımız bizim. Asker beklemek asker olmaktan daha zor gibi. Şu an kardeşim asker. Yerini haritada bile bulamadığım bir dağ karakolunda. İçim acıyor. İçimiz acıyor her şehit haberi duyduğumuzda bir parçamız onlarla beraber kopuyor.
Allah hepinizin yardımcısı olsun yavrucacaklar. Allah hepinizin sağ sağlim analarınıza, kardeşlerinize, sevdiğinize, yuvanıza dönmeyi nasib eder inşallah. İşimizi gücümüzü hayatımızı herşeyimizi erteledik. Sadece gece gündüz bunun için dua ediyoruz.
- Toplam blog
- : 1
- : 327
- Kayıt tarihi
- : 17.07.06
1971 doğumluyum. Grafikerlik yapıyorum. 3 yaşında bir kızım var. İstanbul'da yaşıyorum...