- Kategori
- Felsefe
Bu aralar

beni tanımla,cümleler içinde kullan.yepyeni anlamlara sal.
Saçlarım pamuk şekerine benzerken, arsız azı dişlerimde öğüttüğüm yalanlarla hep aynı kalabilirdiydim?Değiştim tabii.Sıkı sıkı örülmüş bir duvar varken boğazımda ve kırmaya mecalim yokken devam edebilir miydim koşuya?Nefesimi bir saniyede kesecekmişcesine yaşanmışlık olmasaydı, gözlerimde uzaklar yerine yaşlar olmamalımıydı?Ağlayamamak belası girdi gene yüreğime.Anılardan dem alan koca bir hiçlik.
Ana rahmine kadar geriye dönmek isteğim piyasada bu aralar.
Parmaklarımı zorluyorum klavyenin tuşlarında. Yazıp yazıp sildiğim onca eski hikaye küsüyor bana. Ben çoktan sırt çevirmişken.
Bu aralar ne şimdi ne de bilinmeyen var duvarlarımda. İçinden süzülüp ardına bakmaya çekindiğim koca bloklar var, şimdiyi özlemek de nerden çıktı? İnsan hiç özler mi yaşadığı anı?
Bu aralar sessiz kelime oyunlarıyla başım belada.Bekler mi beni zaman?Bekle... Bekle... Bekle beni zaman.