- Kategori
- Anılar
Bu ışık size düşmüyor artık!

Tüm hakları Bilal Tonga'ya aittir.
Dün akşam bir fotoğraf ve beraberinde gelen bir yazı yayınlandı sonsuz internet evreninin ücra köşesinde. Bana aitti bu yazı ve bir şeyler söylemek istiyordum sadece, kim duyarsa diye konuşuyordum. Biliyordum ki yüzbinler okumayacaktı benim yazımı. Umrumda da değildi zaten kim okursa yeterliydi belki biri çıkarda "galiba bu adam doğru söylüyor" derdi. Sadece ihtimallerde kalan düşüncelerden ibaretti yazının yazılış sebebi. Her şeyin ihtimaller olduğu bir ortamda pek de şaşılası bir durum değildi bu belkide.
Yazımdan biraz bahsetmem gerekirse. Ben aslında Her şeyin yalan olduğu bir yerde sıfır ve birlerden oluşan bir evrene seslenmeye çalışıyordum ve tabiki cılız çıkıyordu sesim ve öyle de oldu. Bu düşüncelerim sadece "fotokritik.com" için değildi aslında. Gittikçe yayılan ve her geçen zamanda arkasına daha fazla insanı toplayan bir sistemdi belkide insanları uyutma yöntemiydi. Hiç kimse mutsuz değildi aslında. İyi güzel de sen neden mutsuz oldun? diyecek olursanız. Bende mutluydum ve yeterince egomu tatmin edebiliyordum. Ama sadece bu kadar! düşünmek gerek sadece bu yeterli mi? hayır düşünmek gerek artık, daha fazla düşünmek ve tartışmak, karşı çıkmak gerek. Bunun için yapabilmek gerek ve belkide mutsuz olmak gerek yalnız bu amaç uğruna.
Bu kadar konuşma yeterli yazımı aşağıda yayınlıyorum. Takdir sizin... Sevgilerimle
Bu ışık sizin için düşmüyor, Ne için düşüyor diyecek olursanız? daha çok itibar için düşüyor artık. Belkide gerçekte yok artık ışık, bizi kandırıyorlar, kim bilir ?
İnsanlar vardır mütevazi derler, bazılarına tam aksi diye hitap ederler. Artık kimse kendi için birşeyler yaratmıyor sadece itibar ve "puan" denen aciz bir şey için yapılıyor olanca herşey!
İhtiyaç duygusu deniyor buna. Bu duygu için yaratmak elimizden gelen her şeyi. Artık istemiyorum bu duygu için nefes alanlarla aynı havayı solumayı. Böyle bir sistem içinde kendimizi kandırmak niye? Kendimizi avutmaya çalışmak niye ?
Gelişim için kurulmuş bir sistemin bu duruma düşmesi ve buna biz sistemin parçaları olarak bundan kendimize yarar sağlamamız kendimizi kandırmaktan başka nedir?
Size söylüyorum aldığı puanları dostlarının sırtından çıkaranlar. Daha fazla puan uğruna sanatı satanlar! Daha fazla puanınız olsun kendinizi kandırdığınız her dakika! Daha fazla dost edinin çünkü onlar size eliboş gelmeyecekler tüm nimetlerini gözlerini kapatarak sunacaklar ve bunlarla sizin gözünüzü öyle bir boyayacaklar ki asla göremeyeceksiniz aciz bedeninizi boy aynasında.
Bu sisteme hayır diyorum. Tek dileğim var benimle aynı şeyleri düşünecek kadar gözleri buğulanmamış insanlar!
Burda olamamam hiçbir şey ifade etmeyecek sizin için ama ben gerçeği istiyorum ve kendime yalnız gerçeği vereceğim!
Elveda!