- Kategori
- Güncel
Bugün yine şehidimiz var mı?
Bugün yine “ACIYA GÜNAYDIN” dedik.
Her gün uyanıp gözlerimi açtığım anda. Ruhumun üzerinde acının ızdırabının sızılarıyla uyanıyorum.
Acının ruhumu esareti altına aldığı bir toprak parçası üzerinde uyanmak!Uyanmak mı?
Ben bitkisel hayatta yaşıyorum artık. Anlamı var mı gözlerimi açıp bakmanın?
Suskunluğun altında esir edilmiş ruhları görmeye tahammülüm kaldı mı?
Nasıl bir felsefenin içerisinde muhakeme ediliyor insan ömrü?
Dünyanın en korkulu kâbusu Türk ’lerdir. Nüfusun hızla arttığı bir ülkeyiz.
Dünyada tek devasa güç olmak isteyen milletlerin işine gelmediği için,
Terörün altında resmen Türk soykırımı yapılıyor.
Bir ülkede her gün asker ölür mü?
Ülkeyi yönetenler ömür törpüleri gibi. Canımızdan can koparken feryadımızı duymamak için kulaklık takmış gibiler. Kendi egolarının fon müziği eşliğinde, sadece cümle kurmanın telâffuz eylemleri içerisindeler.
“Fonda mehter müziği, başlıyoruz ritimlerde yolumuzu bulmaya. Ne yolmuş hâlâ güneşi göremedik!”
Asker annelerinin feryatlarında gizli bir şarkının melodileri yükseliyor.
Yasaklanmış bir şarkı gibi: “KARA VİCDANLI”.
Ömür törpülerimizin şekillendirdiği, yaşamın içerisinde çok estetik görüntülü hayatımızı idame ediyoruz.
Yaşıyoruz da nasıl yaşıyoruz?
Bizimkisi de hayat mı be?
Ne hale geldik artık. İnsanların artık birbirlerine söyledikleri ilk şey: "GÜNAYDIN" değil.
İlk sordukları şey: " BUGÜN YİNE ŞEHİDİMİZ VAR MI? " sorusu.
NE ACI.....
- Toplam blog
- : 21
- : 605
- Kayıt tarihi
- : 30.04.12
Yazar, köşe yazarı, gazeteci ..