- Kategori
- Aile
Bulutlar...
İlkay Akkaya "Son Şarkı" sını okurken ne düşündü, ne hissetti bilemem ama ben dinlediğim ilk günden bu yana her seferinde içim acı bir şekilde burulmakta ve gözyaşlarım özgürce akmaktadır.
5 ay önce yalnızlığıyla birlikte bizleri terkedip ana kucağına giden "canımız"ın bende kalan gömleğine kokusu kalmasada deli bir özlemle sarılmakta ve bu şarkının dizeleriyle içimi kanatarak kardeşimi düşlemekteyim.
Canım ;Gittiğin günden bu yana geçen bulutlara sen diye bakar, beni ürperten her rüzgardan selamını dilenirim. Ağaçlara sen diye bakar, kuşları sen diye dinlerim. Bir mesaj "huzurlu olduğuna dair" bir ışık gelse senden bize hepimizin yüreğinin yanması biraz olsun hafifliyecek belkide.
Sen gittiğinden beri her şey yarım, herşey tatsız. Düşler bile yerini beklenen sona bıraktı. Hepimiz ayrı bir köşede yaşam kaygısıyla savaşmaya çalışırken senin yokluğun kolumuzu kanadımızı kırmakta. Hayat denilen acımasız canavara daha bir yenik düşmekteyiz her geçen gün. O günden bu yana her şey anlamını yitirdi bir bir. Gülümsemelerim bile yerini buruk tebessümlere bıraktı. Seni andıkça daha bir kanar yaramız, ölümün soğukluğu ve yalnız karanlıklar sarar herbir yanımızı..
Ömrümce "keşke" lerin yer almayacağı; huzurun ve bolluğun olduğu bir yaşam düşledim hepimiz için..Şimdiyse bu düşlerin yerini bir deli özlem sarmakta.
Seni andıkça "seni uğurladığımız her sahne yeniden yaşanır belleğimizde , gidişin ve ardından gelişimiz... Senin bırakıldığın toprağın derinliğinde kaybolur tüm geleceğimiz... Seni bırakıp gelirken ardıma baktığımda gözlerini görür gibiydim". Beni terketmeyin" diye seslenen sesinle birlikte... Şimdi kucağımda gömleğin, karşımda resmin ve kulağımda sevdiğin şarkılar.... Nerelerdesin?
"Seni seven ve gelmesini beklemeden çekip gittiğin" canından çok sevdiğin " o kadın" kendine küskün yoluna devam etmekte... Tek başına ve hatıralarınla birlikte... Kırgın, mutsuz ve özlem dolu... Acısını sarmaya çalışmakta aynı bizler gibi.
Her ne kadar beceremesekte herkes kendi yarasını iyileştirmeye çalışmakta kavuşma saatinin gelmesini beklerken... İnan bebeğim gittiğinden beri hiçbirimizde hiç bir şey değişmedi. Acın hala ilk günkü gibi içimizi dağlamakta ve geceler sensizlikle birlikte içimize oturmakta .
Şimdilik hoşçakal bebeğim gelemediğimiz ve göremediğimiz yerlerde huzurla uyu..
5 ay önce yalnızlığıyla birlikte bizleri terkedip ana kucağına giden "canımız"ın bende kalan gömleğine kokusu kalmasada deli bir özlemle sarılmakta ve bu şarkının dizeleriyle içimi kanatarak kardeşimi düşlemekteyim.
Canım ;Gittiğin günden bu yana geçen bulutlara sen diye bakar, beni ürperten her rüzgardan selamını dilenirim. Ağaçlara sen diye bakar, kuşları sen diye dinlerim. Bir mesaj "huzurlu olduğuna dair" bir ışık gelse senden bize hepimizin yüreğinin yanması biraz olsun hafifliyecek belkide.
Sen gittiğinden beri her şey yarım, herşey tatsız. Düşler bile yerini beklenen sona bıraktı. Hepimiz ayrı bir köşede yaşam kaygısıyla savaşmaya çalışırken senin yokluğun kolumuzu kanadımızı kırmakta. Hayat denilen acımasız canavara daha bir yenik düşmekteyiz her geçen gün. O günden bu yana her şey anlamını yitirdi bir bir. Gülümsemelerim bile yerini buruk tebessümlere bıraktı. Seni andıkça daha bir kanar yaramız, ölümün soğukluğu ve yalnız karanlıklar sarar herbir yanımızı..
Ömrümce "keşke" lerin yer almayacağı; huzurun ve bolluğun olduğu bir yaşam düşledim hepimiz için..Şimdiyse bu düşlerin yerini bir deli özlem sarmakta.
Seni andıkça "seni uğurladığımız her sahne yeniden yaşanır belleğimizde , gidişin ve ardından gelişimiz... Senin bırakıldığın toprağın derinliğinde kaybolur tüm geleceğimiz... Seni bırakıp gelirken ardıma baktığımda gözlerini görür gibiydim". Beni terketmeyin" diye seslenen sesinle birlikte... Şimdi kucağımda gömleğin, karşımda resmin ve kulağımda sevdiğin şarkılar.... Nerelerdesin?
"Seni seven ve gelmesini beklemeden çekip gittiğin" canından çok sevdiğin " o kadın" kendine küskün yoluna devam etmekte... Tek başına ve hatıralarınla birlikte... Kırgın, mutsuz ve özlem dolu... Acısını sarmaya çalışmakta aynı bizler gibi.
Her ne kadar beceremesekte herkes kendi yarasını iyileştirmeye çalışmakta kavuşma saatinin gelmesini beklerken... İnan bebeğim gittiğinden beri hiçbirimizde hiç bir şey değişmedi. Acın hala ilk günkü gibi içimizi dağlamakta ve geceler sensizlikle birlikte içimize oturmakta .
Şimdilik hoşçakal bebeğim gelemediğimiz ve göremediğimiz yerlerde huzurla uyu..
- Toplam blog
- : 49
- : 707
- Kayıt tarihi
- : 07.01.07
İnzivalarda ve isyanlardayım...Yaşanmış tüm olumsuzluklara rağmen hayata yenik düşmeyen, her töke..