Büyük çocuk sendromu

Evin en büyük çocuğu siz misiniz?

Anne-babadan sonra gelen siz misiniz?

O zaman kulak verin derim.

‘’İlk Ve Büyük Çocuk Sendromu’’ tabirini herhalde ilk burada yer veriyorum. ‘’ilk ve büyük çocuk sendromu’’ ne demektir?

-Kardeşler arasında sorumluluk paylaşımında yükünü alır,

-Anne-baba tarafından kardeşlere yöneltilen suçlamalarda yükünü alır,

-Anne-baba tarafından sevgi paylaşımında kırıntıları alır,

-Dostlar arasında şikayet konusu çocuklar olursa yeterince yükünü alır,

-Okul ve eğitim zamanında kardeşlerin zayıflığı, yetersizliği, geçimsizliği olursa yükünü alır,

-Kardeşler evlenir, boşanır ve huzursuz olursa yükünü alır,

-Yaşlı Anne-baba’ya ilgi, alaka, bakım ve yardımı olursa yine yükünü alır,

Off yeter değil mi?

Evin ilk ve büyük çocuğu işte bu kadar ağır yükün altında yaşam akışında tutunmaya, ayakta kalmaya, savrulmamaya çalışır.

Çok zordur ilk ve büyük çocuk olmak,

Çok zahmetlidir ilk ve büyük çocuk olmak,

Çok eziyetlidir ilk ve büyük çocuk olmak,

Çok cefalıdır ilk ve büyük çocuk olmak,

Çok sıkıntılıdır ilk ve büyük çocuk olmak, daha saymakla bitiremiyorum.

İsterseniz örneklemelerle yazıyı somutlaştıralım.

Çocukluk döneminde;

-kardeşine oyun oynatmak ve oynamak (Güya mecburum onunla oynamaya),

-Kardeşinin zarar görmesini önlemek ve her şeye karşı korumak (Sanki benim sihirli gücüm var),

-Kardeşinin ders çalışmasını sağlamak (Güya ben öğretmenim),

-Bakımlı ve temiz kılmak, (Eh sanki dadıyım)

Hikaye devam ediyor. Kardeşler büyürler, evlenirler, yaşlanırlar hala yukarıdakilere benzer veya başka değişik modelleri görülür ve yaşanır.

İlk ve büyük çocuk olmak istemiyorum. Bu sendromu yaşamak zorunda kalmayı arzulamıyorum ancak kimse bana sormuyor ki.

İlk çocuk olarak dünyaya gelme şanssızlığını yaşayanlara ve ailelere

(birden fazla çocuk sahibi) çağrıda bulunmak istiyorum.

1. Büyük ve ilk çocuğunuzu, diğer küçük çocuklarınızın arasında tam bir eşitlik uygulayın, sorumluluk duygusunu büyükten küçüğe doğru dağıtmayın. Her çocuk yaşının sorumluluğunu yüklensin.

2. Kardeşlerin her biri kendisini korumayı ve ayakta kalmayı öğrensin, Büyük ve ilk çocuğa havale edilmesin.

3. Anne-baba sorumluluklarına, ilk ve büyük çocuğu ortak etmesin. Kısaca anne-baba sorumluluğu, 1 nci çocuk sorumluluğu, 2 nci çocuk sorumluluğu, 3 ncü çocuk sorumluluğu tamamen özerk ve müstakil olsun. Birbiriyle bağlantılı olmasın. Birbiriyle geçirgen olmasın.

Son söz: Büyük ve ilk çocuk sendromunu bu şekilde tarif edebiliyorum. Umarım kimse bu tarz sendromlara maruz kalmaz.

Saygılarımla.

Not: Bu durumda olan okurların yazımı doğrulayan yada çürüten, kısmen doğru, kısmen doğru değil diyen yorum ve görüşleriniz bekliyorum.