Büyüklere Masallar / Deneme / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Mart '11

 
Kategori
Deneme
 

Büyüklere Masallar

Büyüklere Masallar
 

Masal kahramanı


Minik sincap, o sabah güneşin ilk ışıklarıyla uyandı. Kardeşleri henüz uykudaydı. Canı da çok sıkılmıştı. İlk defa annesinden ayrı ve tek başına dışarıya çıkmak istedi… Annesinden izin alıp yuvasından dışarıya çıktı. Uzun uzun yürüdü. Kuşlar, bulutlara şarkılar söylüyordu. Onların söylediği tüm şarkıları dinledi. Bulutları takip ederek yürüdü. Karışık yollardan geçmeye başladı. Yuvasına döneceği yolu bulamıyordu. Galiba kaybolmuştu… 

Yemyeşil ağaçların arasında, rengarenk çiçeklerle kaplı bir bahçede buluverdi kendisini… Merakla etrafına bakıyordu. “Ah!... Acaba neredeyim?... Yuvamdan çok uzaklaştım galiba” diye düşünmeye başladı. Yorulmuştu… Bahçede gördüğü bir taşın üzerine oturdu. Gerçekten çok yorgun görünüyordu… 

Kocaman beyaz ipek kanatlı bir kelebek, bahçenin kapısında durup, sincaba şaşkınlıkla bakıyordu. Kendisine ait olan bahçede hiç tanımadığı bu yabancı da kimdi?... Kocaman beyaz ipek kanatlı kelebek, minik sincaba yaklaşarak kim olduğunu sordu. 

Minik sincap “ İsmim uzun kuyruk… Ben bir sincabım. Şu ileride gördüğünüz ormanda yaşıyorum. Büyük bir ceviz ağacının gövdesinde yuvam var… Bu sabah güneşle uyandım. Kardeşlerim uyuyorlardı. Benim de çok canım sıkıldı. Annemden izin aldım ve tek başıma ormanda dolaşmaya çıktım. Kayboldum galiba. Ama sizi görünce çok sevindim. Peki ama siz kimsiniz? Burada ne işiniz var? Bu bahçe sizin mi?...” diye sordu. 

Kocaman beyaz ipek kanatlı kelebek, sincaba iyice yaklaştı ve kanatlarını hızla açıp kapatarak dostluk selamı verdi… 

“ Merhaba. Benim ismim kelebek. Korkma sevgili uzun kuyruk. Bu bahçe bizim sınıfımız. Bak gördüğün bu rengarenk uyuyan çiçekler de sınıfımızın öğrencileri. Ama henüz vakit çok erken… Az sonra komşu çiftlikteki horozlar ötecekler. Öğrencilerimin hepsi uyanacaklar ve dersimiz başlayacak... Ben onlara yaşadığımız dünyayı tanıtacağım. Sevgiyi, kardeşliği ve dostluğu anlatacağım. Dürüstlüğü ve çalışkanlığı öğreteceğim. Onlara barış ve hoşgörüyü anlatacağım… İstersen bugün dersimizi sen de izleyebilirsin” dedi. Uzun kuyruk çok sevindi… Komşu çiftlikte yaşayan horozların sesleri artık duyuluyordu. Hepsi sırayla “ü ü rü üüü” diye ötüyordu. Bahçedeki sınıfın çiçekleri, birer birer uyanmaya başladılar. Yavaş yavaş renkli yapraklarını açarak uzun uzun esnediler. Her birinden çeşitli güzel kokular yayılmaya başladı. Bahçedeki sınıf çok güzel kokuyordu. Uyanan her çiçek, önce kocaman beyaz ipek kanatlı kelebeğe “günaydın öğretmenim ”dedi. Sonra kafasını güneşe doğru çevirip “günaydıııııın sevgili güneş…..” diye güneşe sesini duyurmaya çalıştı. Daha sonra da yanındaki arkadaşlarına dönerek “günaydın sevgili arkadaşlarım” diye seslendi… Bütün çiçekler sırayla ve yavaş yavaş günaydınlaşma nezaketini göstermişlerdi… 

Uzun kuyruk, bahçedeki bu sınıfı çok sevmişti. Rengarenk çiçeklerin her biri öğrenciydi. Hepsi bilgilenmek ve öğrenmek için bu sınıftaydı…. Kocaman ipek beyaz kanatlı kelebek çok iyi bir öğretmendi. Çok bilgiliydi. Sınıfındaki öğrencilerini çok seviyordu. Bildiklerini onlara öğretmek için çalışıyordu. Bu sınıfta yetişen çiçekler sevgi, dostluk, barış ve hoşgörüyle büyüyeceklerdi. Hepsi çok nezaketliydi. Yaşadıkları bahçeden dünyaya sevgi barış ve dostluk duyguları dağıtacaklardı. Dünyada böyle güzel bahçelerin olduğunu bilmek uzun kuyruğu ilk önce çok şaşırtmıştı. Ama sonra, kelebeğin anlattıklarını dinledikçe çok mutlu oldu. Tüm canlıları sevmek ne kadar güzel bir duyguydu. Barışla, hoşgörüyle, yardımlaşarak ve dostça yaşamak ne güzeldi. 

Dünyada, böyle bahçelerin sayısının çoğalmasını diliyordu. Bunun için ne yapması gerektiğini öğrenmeliydi. Kocaman ipek beyaz kanatlı kelebeğin derslerine girip bir şeyler öğrenmeye karar vermişti. Bu kararını sınıftaki tüm çiçeklere ve kocaman ipek beyaz kanatlı kelebeğe söyledi. Onlar da çok sevindiler. Uzun kuyruk artık onlarla beraberdi. Her geçen gün, bu bahçelerin sayısı arttı. İçindeki öğrenciler çoğaldı… Zamanla dünya çok çok güzelleşti. Sevgi, saygı, barış, dostluk, hoşgörü, kardeşlik, nezaket ve çalışkanlık duyguları dünyanın dört yanında öğrenildi. Dünya dönerken yıllar geçiyordu. Çiçek bahçelerinden oluşan sınıflar, kocaman ipek beyaz kanatlı kelebekler ve uzun kuyruklu sincaplar sevgi barış ve dostluk duygularıyla yaşamaya devam ediyordu… 

 

 
Toplam blog
: 161
: 735
Kayıt tarihi
: 26.01.08
 
 

1955 yılının, aydınlık Nisan sabahlarından birinde; 22 Nisan sabahı duyulmuş ilk avazlarım… Üsküdar ..