- Kategori
- Özel Günler
Büyümek...
Özel günleri seviyorum.. Ama başrolde ben olunca geriliyorum niyeyse... İçimi sorarsanız buruk bir çoşku ile dolu oluyor.. Zamanı parçalara ayırmak için bir neden belki de doğum günü... Yeniden doğmak, yeni yaşın için yeni hayaller kurmak, kararlar almak adına... Diğer 364 gün için yeniden doğmadığımı söyleyemem... Doğuyorum... Her gün büyüyorum..
Ama bugün o büyümenin devri geliyor, hanendeki yaş bir artıyor işte.... Yaşımla aram hep iyi oldu.. Sayıdan ibaret gördüm hep yaşımı.. Bu yüzden hep rahat olacağımı biliyorum...
Bu doğum günümde gerçekten yeniden doğmak istiyorum... Yeniden doğuşun içinde dileklerim, kendim için yapmak isteklerimin yanı sıra, hep özlediğim çoşkulu bir ruh halim var ki üzerime yakışan (ama unuttuğum son zamanlarda), onu tekrar yaşatmaya karar verdim.. Arıyorum, biliyorum yakında bulacağım...
Bir insanın yaz tatilini bekler gibi doğum gününü beklediği olmaz heralde... Ben ise, bırakın beklemeyi bugün tüm gün masanın altına saklanmak istiyorum çoğu zaman... Çünkü her an bir yerden bir supriz çıkacak diye ürküyorum... Ya da birşey olacak ve nedeni ben olacağım bunun, yüzüm kızaracak, ellerimi koyacak yer bulamayacağım, gözlerim dolacak sonra sinirlensem mi ağlasam mı arada kalacağım... Doğum günümü kutlayanlara, teşekkürüm az kalacak, sonra mahçup olacağım korkum da bir yandan... Niye böyleyim bilmiyorum... Genelde sırf bu yüzden 1 Kasım'da gerginlikten, yorgun düşmüş buluyorum bedenimi... 2 Kasımda kendime gelip, hanedeki sayının değiştiğini farkediyorum... Ben Akrep Burcuyum... Beni hiçbir şey ile tehdit edemezsiniz... Kabullenemediğim, idrak edemediğim ve yalanın olduğu herşeyde asileşir ruhum....
Ama bugün tüm bunları boşverdim.. Bu konuda da büyümeye karar verdim... Almaya açığım... Koltuğun arkasından aniden biri ellerini kocaman açıp, "sürpriiizzz" derse korkmayacağım... Bağırmak mı geliyor ona o an içimden, bağıracağım yılların tüm gerginliğini atarak..... ve diyeceğim “ yıllardır bundan korkuyordum, napıyorsun orada... Bağırırım tabi ...” ..." Özür dilerim, supriz yaptın değil mi, bitti mi, başkası yok koltuğun arkasında değil mi ya da içeride? "..
Suprizleri seviyorum..Yapmaya bayılırım... Ama biri bana "sana suprizim var" dediğinde –tüm detayları bilmem gerekiyor, anlıyor musunuz... Ya da suprizi hissettiğim zaman, bendeki algı kası performans üstü çalışıyor, yoruluyorum... O yüzden çoğu insan bilir, supriz bana göre meraktır..
Bugün biraz daha büyüyorum, büyümeyi red eden bir bünyem olsa da- özlesem de çocukluğumu sıkça... Bugün belki de çocukluğuma en yakın mesafedeyim... Bugün yıldönümü bir yaşı daha geri de bırakmanın...Doğmuş olmaktan çok büyümeyi kutladığım, içimde yaşadığım anlatılmaz bu duygu ile....
Bu duyguyu salt kendime mal edemem.... Bence en çok anneler ve babalar kutlanmalı doğum günlerinde... Doğurmanın yüceliğinin ne demek olduğunu bilmiyorum ama emekle büyütmenin ne sabır işi olduğunu da anlayabiliyorum.... ve Seni yaşamın boyunca kötülüklerden korumak, mutlu bir hayatın olması adına edilen dualarla, karşılıksız severek büyütülmenin de ne demek olduğunu biliyorum...
Büyüyorum... Yaşamımda beni misafir edip, bu güne getiren büyük gönüllü ailemle, onların üzerimde tılsım gibi kuşattıkları iyi niyetler ve desteklerle, sevdiklerimin her zaman yanımda ve kalpten hissettiğim varlıklarıyla, öğrendiklerim, düşüp incindiklerim, hayal kırıklıklarım, mutluluklarım, tecrübelerimle bugün olduğu gibi her yeni gün büyüyorum...
Doğum gününde verilecek en güzel hediye koca bir yaşamdı bana... Ve çakıltaşları benimle yaşamak isteyen, ve yüzüme esen rüzgar, .. denizin kokusu burnuma çalınan, .. ve biraz gözyaşı tuzlusundan, biraz kahkaha tatlı olanından, ... sevdiklerim, dostlarım, ailem ve hissettiğim herşey, gördüğüm her detay, benimle yaşayan herşey en güzel hediye bana... "Keşkeler" den çok, " iyi ki" diyebildiğim bir hayatım var... Şükürler olsun...
Bugün biraz daha büyüdüm...
Ve yaarın biraz daha büyüyeceğiim...
En sonunda da kocamann bir kız çocuğu olacağım....
- Toplam blog
- : 16
- : 1368
- Kayıt tarihi
- : 19.10.06
Kendini anlatmaya gelince insan bir an duraksıyor.. Galiba en zoru insanın kendini anlatması:)1982 M..