- Kategori
- Şiir
Can bala
Sokakta küçük bir çocuk,
Elleri dertten başka birşey görmemişti.
Nefsinde ''Açım'' çığlığıyla bir soluk,
Anası bugün de saçlarını örmemişti.
Karıştırdı çöpü heyecanla,
Bir parça ekmeği buldu zamanla,
Aktı gözünden zehir gibi bir damla,
Anası bugün de saçlarını örmemişti.
Ekmeği kömürleşen ellerinde farkedilmedi,
Taşlaşan nimet, garibe, çok zalimdi
Yer yer yeşeren ekmek gibi... Yeşerdi gözleri,
Çünkü anası bugün de saçlarını örmemişti.
Mazlum eğdi kafasını açlıkla,
Gece saat 12'yi bulunca,
Hava çocuğun yetimliğine inat soğuyunca,
Titredi masum çocuk
Çünkü yırtık mintanında heba olmamış yer görmemişti.
Uyumak için ne karyola ne de sıcak bir masal aradı,
Acıyan yüreği minik bedenini zorladı,
Bulduğu karton üzerinde son uykusuna daldı,
Yetimdi onun adı
Çünkü kör olası anası saçlarını hiç örmemişti.
Soğuk gece karanlıkları yolladı yetimin gözlerine,
Ama ne çare zaten karanlıktı gözleri,
Dul anası onu merdiven boşluğunda doğurduğundan beri,
Karaydı kaderi, karanlık gözleri gibi..
Gün ağardıkça ''vahh'' sesleri arttı,
Geç kalan siren sesleri küçüğün bedenini topladı,
Savruldu kucaklarda, dökülen saçları
Kör olası anası bugün de saçlarını örmemişti...
- Toplam blog
- : 7
- : 652
- Kayıt tarihi
- : 05.08.08
İkinci sınıf Türk Dili ve Edebiyatı bölümü öğrencisiyim. ..