- Kategori
- Kent Yaşamı
Can gözüyle yeniden başlıyorum...

KÖŞE YAZILARIMA DEVAM EDİYORUM. İZLER MİSİNİZ*
CAN GÖZÜYLE
ANTALYA!
ANTALYAAAA !
Ben geldim.
Ben size geldim.
İzin verir misiniz; evinizde, işyerinizde, parkta, bahçede, okuyabildiğiniz herhangi bir yerde CAN GÖZÜMLE gördüklerimi, can kulağımla duyduklarımı sizinle paylaşayım?
İzin verir misiniz; kendimiz dışındakiler neler düşünüyor, neler konuşuyor, neler için sevinip, neler için hüzünleniyor, neler onları umutla, onurla dimdik tutuyor ama neler iki büklüm, her şeyden ilgisiz, vazgeçmiş, bıkmış usanmış hale getiriyor, size de anlatayım?
ANTALYA!
İzin verin lütfen…
* * *
Bu, bana ayrılan köşede her konuda sizinle olacağım. Can gözüm her şeyi görüyor çünkü; doğayı, insanları, toplumdaki ekonomik, sosyal, siyasal etkileşimleri, sanatsal etkinlikleri, var olmaya çalışan yoklarla, yok edilmeye çalışılan varları…
* * *
Can gözümün gördükleri kısa öyküler olarak yer alacak burada; büyük bir olasılıkla, okuyunca şaşıracaksınız, ‘’gerçekten olmuş mu, öykü mü?’’ sorusuyla bitireceksiniz.
* * *
Siyaseten eleştireceğiz, kimseye hakaret etmeyeceğiz, kimseyi küçümsemeyeceğiz; ‘’geldik, bir daha gitmeyeceğiz’’ havasıyla esip gürleyenler karşısında ‘’geldiler, gitmeyecekler’’ yılgınlığına düşmeyeceğiz.
Heyecanla sergi açan bir sanatçıya içsel fırtınalarını bilerek, kimsecikler ilgi göstermediyse bile beğeniyle sokulacak, daha iyiye ulaşması için güç vereceğiz.
Ağlayan bir kimsesizle cebimizdeki son lirayı paylaşmayı da, el alemin olmuş bir tatil köyünde su gibi para harcayarak evlenen bir çifte saygıyla mutluluklar dilemeyi de bileceğiz.
Biz, birlikte iyi olmaya çalışacağız…
ANTALYA!
Biz birlikte iyi olmaya çalışacağız.
Bizi hiç sevmeseler de biz herkesi seveceğiz.
* * *
Her gününüz bir öncekinden iyi geçsin…
Özcan ÇELTİK