- Kategori
- Aşk - Evlilik
Can parçalarım
Bir merhem sürdün yaralarıma ve gittin!
Sanki acıydı sanki bir sevinç midemin üzerinde bir yangın…
Evladını kaybetmiş bir ana gibi taş koydum göğsüme, yolunu şaşırmış bir turna gibi düştüm o ıssız topraklara, battım çıkmaya çalışırken o adamın gözlerinden. Sus pus ettim içimde ki yangını zamanın önünde, sus pus ettim bütün isyanlarımı, bütün sitemlerimi, dokunmamalıydı sana bir tek ahım bile…
Ben hep başkalarının gözlerine bakarken senin gözlerine düşmemesi için yaşlar diye dualar ettim, sonra birden bire sen gittin ve bende gittim. Gidişinin benim gidişimden farkı ise geride bir mezarlık bırakmış olmasıydı. Tek çaresizliğim senden bir şeyler kalırken gidişini seyretmekti, senden bana kalanları ne görebildin nede duyabildin, öylece gittin götürdün suretini gözlerimdeki bütün hücrelerden. Oysa zaman hep saplandığı yerde kaldı ne geriden sardı nede ileriye aldı hafızamı.
Daha çok yazılacak kelime söylenecek cümle vardı ki seni anlatan ama anlattıklarım kendilerini tekrar tekrar yeniliyordu gerek yoktu bir yenisine. Nelere yandı bir bilsen şu gözlerim neler yüzünden yetilerini kaybetti ama neye yarar bütün bu sözler, bütün bu izler, bütün bu hissedişler neye yarar artık. Bitti her şey bir bahar sabahı o kızın koynundan çıkarken sen… bitti …………….
Gözlerin…. Gözlerin başkası için dinlediğimi zannettiğim bir türküden farkında olmadan seni hissetmemdi. Gözlerin baharların habercisi gecenin güne eşit olduğu gündü. Suyun en kana kana içildiği sıcaktın, ekmeğin en kutsal geldiği açlıktın, bir başaktın temmuzlarım ziyan oldu.
**Bir çift turnaya benzerdi gözlerin, göğüm öksüz kaldı bakar ağlarım……..
mart2008
**seyduna türkülerinden bir dize
- Toplam blog
- : 28
- : 490
- Kayıt tarihi
- : 28.05.08
Kim olduğum çok da önemli değil hayatın içinde ufacık bir nesne, ya da bir kelebeğe göre şanslı bi..