- Kategori
- Güncel
Canım acıyor

Gidenlere
Bazen zordur yaşamak…
Nefes almak bile güç gelir insana.
İnsanın içi ağrır mı hiç?
Ağrıyor işte...
İnsan ne olduğunu tarif edemez hani, hiçbir acıya da benzemez bu. İncinmiş, yaralanmış bir el, ayak, kol, bacak veya herhangi bir yerinizin ağrısı gerçektir. Ovamıyorsundur, dokunamıyorsundur, hiçbir şekilde müdahale edemiyorsundur. Boğazına bir şey tıkanmış gibi olur önce, kalbin çok hızlı atmaya başlar, kalp krizi geçirebilecekmişsin gibi hani. Sonra bütün vücudunda hissedersin, ruhun yangın yeridir. Çaresizlik, geri dönüşü olmayan yaşanmışlıklar. Bir anda yorulup, hak etmedikleri halde çekip giden insanlar acıttı canımı beklide.
Ne garip, insanın böyle derinden acıyı yaşayabilmesi. Aynı zamanda her yanınızın acıdığı durum. Tüm vücudunuzu bir ateş parçası gibi hissetmeye başladığınız andır. Ayak parmaklarınıza kadar sızlatır. Üşümez, terlemezsiniz sadece canınız acır.
Siz bir şey umdunuz ve gerçekleşmedi.
Siz bir şey beklediniz ve tam tersi oldu, egonuz sarsıldı, mutsuzsunuz.
Yalnızca; Ne zaman mutsuz olursanız, neden olduğunu bulmaya çalışın. Sebepler sizin dışınızda değil. Asıl neden içinizdedir ama siz her zaman dışarı bakarsınız, her zaman sorarsınız:
Beni kim mutsuz ediyor?
Benim kızgınlığımın sebebi kim?
Beni kim hayata küstürüyor?
Kim benim canımı acıtıyor.
Ve dışarı bakarsanız göremezsiniz.
Kendinizi ne zaman mutsuz hissedecek olursanız hemen gözlerinizi kapayın bu mutsuzluğun nereden gelmekte olduğunu bulmaya çalışın ve her seferinde göreceksiniz ki, sahte merkeziniz başka biriyle çatışmakta.
Hiç bir insan, umutları yok edilinceye ve kendine güveni yitirilinceye kadar yenilmiş değildir. Bir insan hayata umutla, güvenle, sevinçle baktığı takdirde, başarısız sayılamaz; hayata sırtını dönünceye kadar yenilmemiştir.
Sadece gözlerinizi kapayın ve her seferinde içe bakın. Tüm mutsuzluğumuzun, kızgınlığımızın, can sıkıntımızın kaynağı bizde, egomuzda gizli. Ve kaynağı bulursanız, onun ötesine geçmeniz kolaylaşacaktır.
En önemlisi bu insanlar 'KENDİLERİNİ SEVERLER'. Kendilerine acımak, kendilerini reddetmek, kendilerine öfkelenmek için zamanları yoktur. Elbette sorunları vardır, ama sorunların onları duygusal çöküşe götürmesine izin vermezler. Tökezleyip düştüklerinde, tekrar ayağa kalkar ve sızlanmadan yaşamaya devam ederler.
Birgül YILMAZ