Canımız... Çocuklarımız..

Geçenlerde bir akşam üstü, üst katımda oturan en iyi arkadaşımın evinden bağırışma sesleri gelmeye başladı.. Olabilir dedim kendi kendime.. Herkesin evinde olabilir böyle şeyler..

Ama, zaman geçtikçe artmaya, ağlama sesleri gelmeye... Kapılar dan..dun kapatılmaya başlandı.. Arkadaşımın oğlunun yalvarma seslerini duydum'' annecim N' olur inan bana valla yaa.. diyordu..' 'Defol giit, gözüm görmesin senii'' dedi arkadaşım...

Allah allaah noluyor yaa derken kendi kendime kızım korku dolu gözlerle karşımda belirdi ''anne git dövüyor galiba '' dedi..

Olmaz kızım ayıp, bize ne '' derken.. Bir çıglık daha.. Yok dayanamayacagım dedim kendi kendime... Bana yakışmaz ama, öğrenmem lazım. Üstelik çocuğu dövüyor arkadaşım..

Kendimi üst katta buldum bir anda.. Kapıyı oglu açtı.. Arkada arkadaşım.. ''bu çocuk beni öldürecek sema dedi arkadaşım, girdiği seviye tespit sınavında, en iyi sınıftan en kötü sınıfa düşmüş''.. Aman allah'ım'' dedim.. şaşkınlıkla içimden bu muydu yaa..

Yazık oglu da bana '' sema teyze annem bana inanmıyor.. valla ben öyle değilim o gün hastaydım, hatta sınava girmeyeyim dedim,ama ögretmenlerim hayır.. gireceksin dediler,, hepsini salladım.. diye açıklıyor..

Allah belanı versin..bir de utanmadan salldım diyorsun diye arkadaşım da ogluna vurmaya çalışıyor..bir taraftan da,''biz sana ne paralar döküyoruz bunun için mi diyor..

O akşam benim için resmen bir kabustu..oturup konuştuk arkadaşımla..OKS'ye hazırlanan oglu da bir daha böyle yapmayacagına dair annesine söz verdi..''bir daha sallamayacagım annecim,göreceksin benim ne oldugumu,sana kendimi gösterecegim''dedi..

Ben de arkadaşıma;çocuklarımıza olan sevgimizin..onlara verdiğimiz degerin onların başarılarıyla ölçülemeyecegini anlatmaya çalıştım elimden geldiği kadarıyla. Onların başarısız oldugu zamanlarında yanlarında olarak motive etmeye çalışmalıyız.. bizleri yanlarında hissetmeliler dedim..ve ayrıldım yanlarından..Hava iyice kararmıştı..

Aşagıda kapıda kızım beni bekliyordu.''.tamam mı anne noolmuuş'' dedi yok birşey kızım boşver dedim.. sarıldım ona yanagına bir öpücük kondurdum...

Hayatta hiç bir şey..ama hiç bir şey..çocuklarımızdan daha degerli degil. öyle degil mi??