Çarem Benim

Eşim'e...

çarem benim

zaman zaman, çekilirim ya sularımdan

meçhûl istikâmete

yıkılırken yere yaşam bende

dudağıma değer can suyun

sığ sularımdan çekilip, açılırım enginlere

yeşillenir yeniden, omuzunda yaşamım

çarem benim

karanlığı yakar gözün, ışık çakar menzilimde

sen hep böyle, ilk gün gibi

bu gün de aynı yönde

bakışların ve aşkın taze bahardan

kendine kıyar

buza kesen suyu kıran, sıcak testere elin

sabah yüzün/ den yansır rengârenk hâlelerin

hayat şakır, bir çoban çeşmesi dilin...

çarem benim

zaman ki, uzayan yokluğunda asır

sağ yanım / sol yanım / güneşim / ay’ım

gün kokmazsa, bir gün sende

kesilirse üzerimden ışığın

göremezsem gök yüz’ünün maviliğini

buz kesiğine dayanamam yaşamın

çıkıp giderse eğer, benden önce soluğun

çıkarıp kökümü yaşamdan,

çaresiz / siyaha çalarım beyazımı

vurdurup yaşama boynumu, gelirim sana

çarem benim

tükenirsen, sen beni yaşatan

yaşama boyun eğmem

bil ki, keserim soluğunu o an ben de

13 Temmuz 2009

Hâdiye Kaptan

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Güzel Sanatlara tutkulu, Türk sanat müziği hayranı, deniz ve İstanbul âşığı şiiryazar bir fâni....