- Kategori
- Şiir
Çatının damında var bir karga

Kargalar
Çatının damında var bir karga
Simsiyah bir kaş hisli kesif
Yağmur damlası düşer kafasına
Uçar gider fellik fellik
O kadar sene yaşamış belli
O yorgun kanatlar zorla çırpar
Sarı sapsarı bir buğday tarlasına
Öyle hızla uçar ki
Yirmi kadarı toplanmış bir araya
Lambalar etrafta asılı
Ağaçlar yanıyor kargalar gülüyor
Karga artık daha siyah
Artık daha kuvvetli
Yaşı daha geçkin
Limon yemiş gibi yüzünü ekşitiyor
Sarı buğday tarlasını ters çevirip yanan ağaca kanat çırpıyor
Her bir dala ayrı ayrı konuyor
Her bir dalda ayrı ayrı yanıyor
Külleri bir bir dökülürken etrafa
Başka ağaca sıçramış bir başka yangın
Diğer kargalar artık daha da kararıyor
Sonra limon düşüyor daldan bir başka karga
Yine yüzü ekşi sarı buğday tarlasında
Yanıyor üç beş ağaç
Yanıyor küller yanıyor kocaman orman
Kimse durduramıyor
Tüm kargalar yanıyor
Tümü yanıyor
Küller bile yanıyor
Hepsi yanıyor
Tüm orman yanıyor
Tüm kargalar yanıyor
Yananlar bir daha yanıyor
Artık hepsi daha kara hepsi daha yaşlı
Ekşi limon bile yanıyor
Yanan ekşi kargayı yakıyor
Son karga yanıyor
Külleri diğer ağacı yakıyor
Tüm orman yanıyor
Kargalar yanıyor
Limonlar yanıyor
Yanıyor orman, kargalar, limonlar...