- Kategori
- Deneme
Çay ve ben

Çayı ben çok severim, çayda beni çok sever diye düşünüyorum. Çayın demi demlikte gözüm bardakta beklerim tam demlenme anını, beni mutlu edecek anını beklerim.
Bilirim beni mutlu etmek için durmaz yerinde, fokur fokur kaynar durmaz demliğinden. Bana fısıldar, mutlu anın zamanını sımsıcak, alırım elime sevgi ile doldururum bardağa yavaş yavaş, duman duman sevgisini tadını.
Esen rahatlatıcı bir esintisini hissederim. Dudağım bardakta, hissederim çayın güzelliğini sıcaklığını içimi yakmayan tazeliğini, ikram ederim tanıdığıma tanımadığım insanlara onlarda hissetsin sıcaklığın tazeliğini.
Çay ve ben, ben ve çay hayatın içinde beraber, sımsıcak anları yaşadığımız bir dost vaz geçilmez keyfim. Anlar herkes için değildir deseler de herkes için aynıdır, herkes için var olmazlar diyenler bir anlığına yanılmıştır, elinize alın bir demli çayın sıcaklığını, o güzelim deminde ki güzelliği ile alın bir yudum haklı mıyım, haksız mıyım karar verin.
Mehmet Aluç