- Kategori
- Felsefe
Cesaretin var mı?

Kendini sorgulamaya cesaretin var mı?
Kendimi saklamaktan korkmadan, söylediğim kişi olabilseydim eğer... Sevgiden bahsederken ve sevgiyim derken keşke gerçekte sevgi olamadığımı bilseydim eğer... Dosttum derken aslında dost olabilseydim eğer... Başkalarına öğütler sunarken aslında kendimin bunlardan zerre kadar haberim olamadığımı bilseydim eğer... Hata yaptığımda hatamın farkında olup gerçekten özür dilerken yürekten dilebilseydim eğer...Başkalarında gördüğüm hataları affedebildiğimi sandığım halde aslında affedemediğimi bilebilseydim eğer...Okuduklarımı, öğrendiklerimi başkalarına satarken aslında yaşayarak öğrenenlerin daha fazla hissedebildiklerini anlayabilseydim eğer...Çatışarak birilerine saldırarak dengelerimi kuracağımı sanarken aslında kendimi ve başkalarını yok ettiğimi görebilseydim eğer... Egomun insanlığımın önüne geçmesine engel olabilseydim eğer...O zaman iyi mi olurdum?
Ya bu eğerlerin hepsini gerçekleştirebildiysem eğer? Fakat bunları anlayamayan insanlarla birlikteysem eğer o zaman ne olacak? hadi iyiyim ben kötü değilim. Sosyal bir varlık olarak içinde var olmaya çalıştığım toplum beni anlamaktan bu kadar uzakken ne anlamı var bunları anlatmamın ve ifade etmemin, ne anlamı var beni iyi ya da kötü olarak tanımalarının, ne olduğumu ben biliyorum. Biliyorum ki ben kötü olamam istesem de, tıpkı güneşin karanlık olamadığı gibi…