- Kategori
- Edebiyat
Cibranî-14 (Modern)
İhtiyar bir ağaç vardı şehirden uzak bir parkta. Pek çok pir-i fanînin huzur içinde doğayı dinleyişine, pek çok gencin birbirini öpüşüne, pek çok berduşun içip içip sövüşüne şahit olmuş pek çok kez çevresini saran çitlerin ve evlerin değişimini izlemiş, pek çok kez kendi meyvelerinden alınmasına tahammül göstermişti. Yalnız bunlara değil varolduğu sürece gördüğü her şeye hatırladıkça vakıf oluyordu. Yalnız gördükleri değil duydukları ve tarihten gelenleri de zaman zaman hatırlamaktaydı.
Ağaç bir tarih idi. Ağaç tarife güçsüz idi. Yakın zamanlarda onu keseceklerini duymuştu ve bir bilgi bırakmadan kopmak istemiyordu. 2013 yılının bir yaz günü dibindeki çimlere fısıldayıverdi
“İnsanların ilk asırlarda cehaletten yaptıkları bazı davranışları şimdilerde modern kalıbının içerisine girebilmek için yapıyorlar…”
- Toplam blog
- : 231
- : 52
- Kayıt tarihi
- : 04.10.17
Gelmiş, gider. Görür, seyreyler, anlam çıkarır. Yazdıkları kalbinden taşanlar aklından uçuşanlard..