- Kategori
- Edebiyat
Cibranî-53
İnsanlar uyuyup, ruhları da bedenlerinden çıkarak özgür olup bir araya geldiklerinde dile gelmiş bir zevk-ü sefa ehlinden bir adamın ruhu da bir rahibinkine
“Tanrı köleliği ne zaman kaldıracak? Bu ruhları bu bedenlere köle yaratmış ya efendisinin bazı arzularını yerine getirmesinden inciniyor, zehirleniyor, keskin duygularından yoruluyor” Rahibinki cevap vermiş:
“Böylesi söylenme, otur da bir bak kendi siciline.
Diyemezsin ki ben de bedeni köle kıldım kendi isteklerime. Kulun köleliği karşılıklı.
Lakin haklısın da, ruh bedene köle olmaya fırlatıldı.
Özgürlük ölüm ile.
Ölüm’ün ürkütücü adı geride kalandan gelmekte, esasen ruhlar ona “hürriyet” demekte