- Kategori
- Deneme
Çıplak Ruhlarımız/ Yalnızlktan
Yazar Goethe’nin yalnızlık konuşunda söyledikleri: Önceden derdim ki; İnsanın başına gelebilecek en kötü şey, bir gün yapayalnız kalmasıdır'. Şimdi anladım ki; Hayatta insanın başına gelebilecek en kötü şey: 'Yapayalnız hissetmesine neden olan insanlarla yaşamasıdır'...
Yalnızım! diyeceğim ama; yalan olacak!. Etrafımda insan dolu, nefes kadar yakın olanları bile var.
Yalnızım! içim dolu cümlelerle dökecek dost yok ki, geri dönüşümü teselli olacak bir kaç cümle!.
Neyse, en büyük dost da, düşman da insanın kendi içinde...
Kime sorsam halini, herkes dertli, problemler havuzları bile geçti.
Hep aynı değil tabi hepsi çeşitli!.
Kimi karısından, kimi kocasından kimide bir eş bulamadığından.
Kimi evlatlarının asiliğinden, kimi evladı olmadığından.
Kimi işinin ağırlığından, kimi bir iş bulamadığından.
Kimi hastalıktan, kimi varlıktan, kimi yokluktan.
Kimi ilgisizlikten yoksun, fazla ilgiden.
Kimi aşk' sızlıktan, kimi de aşk acısından!.
Yok mu ki! dünyada hiç dertsiz insan?.
Birinin derdi öbürünün hayali belki!.
Dünya: varlıkla yokluk arası, dertler irili ufaklı hiçbirşey sürekli değil ki!.
Bir varmış, bir yokmuş masallardaki gibi.
Bir insan doğmuş, var olmuş, bir gün ölmüş, yok olmuş!.
Giderken ne götürmüş avuçlarında yanında? bez parçası üzerine sarılı o da!.
Yalnız, çıplak doğuyoruz, yalnız ve ruhlarımız çıplak yaşıyoruz, yalnız ve çıplak gidiyoruz...
14.11.2011
Yağmur
- Toplam blog
- : 2
- : 359
- Kayıt tarihi
- : 26.09.11
Sevgileri yarınlara bıraktınız.çekingen, tutuk, saygılı, oysa yarınlar yoktu... Kelebek gibi yaşa..