- Kategori
- Şiir
Çocuk!!
Aşkı üç harf taşır çocuk!
Dil yormazdır aşk ama yürek yorar
Ve bu yüzden
Aşk hep yalnızlık kokar
Ölsen de sevda denen meretten
Kimseler yıkamaz cenazeni
Tek içimlik keyif sigarası gibi başlar
Çaresiz bir hengame halini alır sonradan
Ve düşmez artık dudaklarından
Sakın başlama çocuk...
Aşk tek kişilik bir düellodur çocuk!
Her defasında dönüp kendini vurursun
İddia sahibi çok olur ama
Karşına çıkacak cesareti yoktur kimsenin
Karşılığı düş yorgunluğu olur sesinin
Her şiirin mısra sonlarında
İşlediğin cinayetler hükümsüz kalır
Faili belli bir cinayete kurban gitme çocuk...
Aşk çocukluk adlı güzergahta
Yalın ayak koşturmaktır çocuk!
Hızlı koştuğun kadar çabuk yorulursun
Gerçek ağrı olup ağırlaşır omuzunda
Hep kalmak istediğin çocukluğunun
Uçurtma uçuramamışlığın
Kırıp dökmemişliğin gelir aklına
Yarım bırakılmış bir masalın ortasında uykuya dalarsın
Gözlerini açtığında bir ahir zamanda bulursun kendini
Sakın büyüme çocuk...
Aşk kirli sakalıyla topal bir eşkıyadır çocuk!
Yüreğinle aklın arasında ağır aksak gidip gelir
Yelkovan akrebi zehirler
Zaman intihara meyilli birkaç cümle başında yolunu keser
Bir ayaklanma olur yüreğinin çıkmazında
Aklın kabullenmese de harp meydanındasındır
Aşk küçük cüsseli yüreğe birkaç beden büyük gelir
Sen büyüme yüreğin büyüsün çocuk...
Yalnızlık zor zanaattır çocuk!
Ve aşkın ince işçiliğidir yalnızlık
Sakın unutma çocuk...