- Kategori
- Bebek - Çocuk
Çocuk deyip geçmeyin, Çınar'dan inciler...

Tarkan pozuymuş :))
Bazen çocuklara birşeyler öğretmek ne kadar da zor oluyor. Hergün oğluma yeni birşeyler öğretmeye çalışırken buluyorum kendimi. Bu durum karşınında da gün geçmeye ki bizim ufaklığın incileri de hiç bitmiyor nedense.
Geçtiğimiz günlerde, minik fareye büyüklerine karşı saygı ve sevgi göstermenin önemini anlatıyordum.
Ben: Bak oğlum, babaanne, dede ya da anneanneye saygı gösermek lazım. Seni sevmek istedikleri zaman onlara izin ver öyle yok öptürmem, yok telefonda konuşmam deme anneciğim. Çünkü artık onlar yaşlı insanlar çabuk üzülüyorlar.
Çınar: Peki anne yaşsızlara pardon ya gençlere nasıl davranıyım kötü mü davranayım anne?
Yaşsızlara mı? Doğru bir kelime gibi geldi bana. Onun o kaşlarını kaldıra kaldıra pardon anne ya yani gençlere demesi çok hoşuma gitti ve sorusuna cevap olarak herkese iyi davran anneciğim demekle yetindim. Ne zor işmiş ya bu tür şeyleri öğretmek.
***
Hafta sonu arkadaşlarımıza yemeğe giderken Çınarı uyardım; Bak oğlum gittiğimiz yerde bazen çok gülmekten ya da oyuna dalmaktan yani bekletmekten çişini altına kaçırıyorsun lütfen gittiğimiz yerde yine böyle yapma tamam mı bak çok ayıp. Sonra kendi kendime neyse biz yinede yedek kıyafet alalım da diye mırıldandım.
Çınar: Anne ya ben altıma işemiyeceksem fazla kıyafeti niye alıyoruz ki?
Tabi canım çocuk komutu almış işte kıyafet almazsam altına kaçırmayacak ne diye onun yanında yedek kıyafet alacağını söylersin ki değil mi ama?
***
Bazen ben temizlik yaparken Çınar da toz bezlerini alıp etrafı siler ya da paspas yapar. Sıkılınca da kız işi bu deyip bırakır. Geçen pazar ''Çınarcığım bana yardım eder misin diye rica ettim. Tabi anneciğim deyip toz almaya başladı. Sonra ne dese beğenirsiniz?
Çınar: Bak anne sadece hamile olduğun için yardım ediyorum yoksa bu işler kız işi sonra bana her zaman yaptırmada. Kardeşim olduktan sonrada sadece emzik yıkar, biberon getiririm. Öyle ayağımda falan sallamam ona göre.
Yok anneciğim sen yanımda ol yeterki, ben başkada bişey istemem diyerek kocaman sarıldık.
***
Geçenlerde Çınar ile eski evimizden, gittiğimiz yerlerden bahsediyorduk. Bir çok şeyi sanki yeni yaşamış gibi hatırlayınca ''Oğlum bu kadar şeyi nasıl kafanda tutuyorsun sana hayret ediyorum bana anlatır mısın dedim.
Çınar: Bak anne kulaklarımın arkasında yani beynimin içinde fotoğraflar var işte bu fotoğraflar kafamın etrafında dolanıyor işte bu şekilde aklımda tututorum demez mi.
Yok artık dedim ve sustum öyle ya dünya üzerindeki en iyi fotoğraf makinasının beyin olduğunu daha önce biyerlerde okumuştum galiba ama bunu minik fare nereden öğrendi işte bunu bilmiyorum.
Çocuk deyip geçmemek lazım yani. Onlar herşeyi duyup, herşeyi görüyorlar hatta bizim bilmediklerimizi bile...
Sevgilerimle...