- Kategori
- Çocuk Psikolojisi
Çocuk yaşım!

Bir çocuk düştü düşüme! düşlerinden aşırmış yaşam çocuğu, düşürmüş hayatın orta yerine. Elleri böğründe kenet kenet kalmış çocuk. Şaşkınlığında dağılmış umutları, umudu hiçliğe karışmış, değil farkında çocuk. Bir çocuk! düşleri çokmuş, düşlerden ne çok elleri varmış. Düşlere saklanmış. Kendi düşünden düşmüş. Yolunu yitirmiş, benim düşüme düşmüş anladığım kadarıyla.
Çocuk :- Usta! Biraz alabilir miyim düşünden? Fazla değil çocukluğum kadar.
Usta : - Neden? Düş çağında birinin düş dilenmesi neden çocuk?
Çocuk : - Usta! Çocuk aklımın alamayacağı bir şey bu, “ölüm” derlermiş adına. En güzel düşümü aldı benden. Düşsüz kaldım düş çağımda.
Usta: - Ne oldu ki çocuk! Büyük laf bunlar!
Çocuk: - Dinle o vakit usta, dinle ! anlarsın neden düş dilendiğimi ?
Kızarıyor yine gün
Yine akşam, yine karanlık
Ve…soğuk ardından,
İçimde zemheri
Sanırım ağlamak vakti.
Ve… yine bir başıma
Ve… yine yapayalnız
Yalnızlık, çocuk yaşıma.
Nasılda koyuverdin anne!
Sensizliği ta göğsüme,
Ölümü ne bilirim ben,
Öleni ne bilirim.
Hele annesizliği!
Rüyadayım sanıyorum,
Hep seni sayıklıyorum,
Sesimi kısıyorum,
Kıstıkça yanıyorum.
Geleceksin diyorum
Gelivereceksin.
Gelmezsen kızarım bak!
Hem küserim de,
Yıkılır sonra yüreğin,
Bak paramparça zaten
Oğul adlı ciğerin.
Üzerim anne!
Gelmezsen üzerim.
Üşürüm, hasta olurum,
Görürsün o vakit
Ölüp te gitmeyi.
Ağlayacağım ben,
Seninde mavi olacak gözlerin
Ağlayacaksın.
Yeşilken maviye çalacak
Ağlamaklı ıslak maviye.
Görürsün sen, bırakıpta gitmeyi.
Hem kime bıraktın beni!
Evlat çağımda kendime mi?
Yoksa bıktın mı benden!
Çocuğum oysa ben,
Senin yaramazınım
Senin haylazın.
Ama söz..!
Ağlamam bir daha,
Hastada olmam,
Çorapsız gezmem anne!
Hep kalın giyerim inan.
Erken yatarım
Sokağa çıkmam
Uslu olurum yemin.
Hadi gel!
İki etmem dediğini
Özledim gel.
Korkuyorum anne!
Gece olmadan
Basmadan karanlık,
Soğuk koynuma dolmadan,
Ne olur.
Ne olur ağlatmadan,
Adımı söyleyerek gel.
Eller kolumu kapmadan,
Oğul de gel.
Evlat de gel.
………….yücel……..
Çocuk : - Şimdi bana biraz düş verir misin usta? Fazla değil, çocukluğum kadar usta!
Usta : -Elbette çocuk! Uçurtmalarım, bilyelerim ne varsa senindir.