Çocuk

Kupkuru bir yaprak gibisin

Kimsesiz çaresiz solmuş

Tutunacak dalı bırak

Konacak toprağın yok

Sana kucak açacak

Bedenini arayan hayalet gibisin

Dokunsan hissedilmez

Baksan görülmez

Soluk yitik

Var ama yok gibi

Yoklukla hiçlik gibi

Olmakla olmamak gibi

Boşluk gibi

Boşluklardan ölüm beğen kendine

Ölümlerden boşluk

Kaz mezarını gir yat içine kolaysa

Sadece,

Gömmeden önce bir bak yıldızlara

O zaman hissedeceksin

Toprağın ne kadar soğuk olduğunu

Ağaçlardan dal beğen kendine

Bir de kalın bir halat seç

Ya bir ilmek yap geçir boynuna

Ya da bir salıncakla başla oyuna

Ağaç da senin dal da senin

Seçim de

Oyuncağını kaybetmiş çocuk gibisin.