- Kategori
- Eğitim
Çocuk...
Çocuk...
Bir pedagog, eğitimci ya da ebeveyn değilim, başta bunu belirtmeliyim. Ancak bir çocukluk yaşadım ben de...
En temel şekliyle çocuklarımızın;
Temizliğine, beslenmesine, sağlığına, ahlaklı olmasına, sosyal – kültürel alışkanlıklarına dikkat etmek etmeliyiz. Bizler okuyan, araştıran, temiz, sağlıklı tipler değilsek bilmeliyiz ki çocuklarımız da bizim aynamızdır. Ve bir toplum hiç gelişmeden devam ediyor demektir.
Onların yanında; onlara karşı küfür, şiddet vb. olmamasının gerekliliğinden bahsetmeye bile gerek yok!
Çocuklarımız ait oldukları yaşı yaşamalılar. Küçük yaşta büyük adamlar ya da kadınlar gibi kasvetli düşünmek zorunda kalarak ya da diğer türlü, birer prens ya da prenses edasında dünyadan kopuk yetiştirilmeye çalışılarak yalnızlaştırılmamalıdır. Eğitim ailede başladığı gibi, istismar da maalesef ailede başlıyor. Ve bunun birçok türü var. Başından beri yanlış beklentilerle çocuğu komplekse sokmak ya da onu bir geçim kaynağı ya da maddi teminat – gelecek sigortası olarak görmek. Bunlar da birer istismar bence...
Ülke gerçeklerini de tabi ki göz ardı etmiyorum. Ancak bugün işini sevmeyen, bunun bir sonucu olarak çalışma arkadaşlarını ve hizmet ettiği kitleyi boğan çalışanlar, tahminimce, çocukluğunda yetenek ve becerilerine bakılmadan dershanelere gönderilmiş, yüksek puan almaktan başka bir gaye beklenmemiş kişilikler olarak karşımıza çıkmakta. Bütün bunların toplumsal patolojik yansıları saymakla bitmez.
Çocukları yabani bir ot gibi kendi başına bırakarak ya da yanlış toprağa dikilmiş bir bitki gibi saçma ilgi sarmalına boğarak eğitmek yanlıştır.
Yazının amacı, mümkünse, kafanızı karıştırarak, sizlerin çocuklarınız konusunda uzman kişilere başvurmanızı sağlayabilmek.
Mürsel OKCU/ murselokcu@yandex.com
- Toplam blog
- : 10
- : 781
- Kayıt tarihi
- : 13.09.11
1986 tarihinde Çorum/Bayat İleği Köyü'nde doğdum. İlkokulu İleği'de, ortaokul ve lise öğrenimimi ..