- Kategori
- Gündelik Yaşam
Çocuklarım giderken!
Boşluktayım. Alışırmışım. Tecrübeliler öyle diyor.
Tabii burada başka bir soru devreye giriyor. Alışmak istiyor muyum yokluklarına?
Ben çocuklarımı Üniversitelerine yollamıyorum ki.
Yani sadece çocuklarım değil gidenler uzağa.
Benim dostlarım, sırdaşlarım, dert ortaklarım, neşe kaynaklarımda uzaklara gidiyor şimdi.
İşte bu koyuyor insana.
Bir yanda inanılmaz bir gurur, bir mutluluk, bir onur ama diğer yanda bir boşluk, bir özlem, bir, bir, bir.... Ne bileyim işte.
Onlar orada mutlu olsun, içlerine sinsin, başarılı olsunlar, huzurları yerinde olsun istiyorum. Sık sık giderim diyorum.
Ama bunları söylerken niye boğazım düğümleniyor, düşünürken niye yutkunuyor ve bir hımmmm. çekiyorum. Orası muamma.
Yok, kuzular, üzülesiniz diye değil.
Ama ben daha siz gitmeden özlemişken sizleri, gidince daha zor olacak sanki.
Tabii işin eğlenceli kısımları da var.
Oh! Artık çamaşır ve ütü derdi yarı yarıya düştü.
Eh! Keza bulaşık ve yemek derdi de öyle.
Sonraaaa, onun sınavı, bunun denemesi, şunun kalemi, bunun defteri dertleri de yok. Üç gün sonra okullar açılacak, eyvah, daha okul alışverişi bitmedi sıkıntısı yok.
Bugün bu kadar kişiye ne pişirsem demeyeceğim.
Duş sırası beklemeyeceğim. Güneş enerjisi tankında ki sıcak su bitmiş olmayacak eve gittiğimde.
Kuzumun midesi tutarsa gecenin bir yarısı uykumdan kalkıp ona iğne vurmayacağım. Uykum da kaçmayacak tabii. Koç’umla çıkacağı tur için didişmeyeceğim, öbür Koç’uma ‘’mantıklııı’’ diyeceği ukalalıklar da yok artık.
Kuru kuruya fazla konuşmam, ahkâm kesmem gerekmeyecek yani. Çenemi dinlendireceğim, kendim dinleneceğim.
Listelerimi yapacağım, alacağım biramı (üstelik dolapta cola, bira ve çikolata dolu olacak, bitmeyecek) kedilerim ve köpüşümle oynayacağım. . Eda’ya gideceğim, onları çekiştireceğiz beraber.
Sanırım sonra da telefona sarılıp onları arayacağım.
Ama var ya çocuklar, diğer yandan bu nasıl bir gururmuş anlatamam.
Etrafta sırıtarak dolaşasım var. Herkes ‘’ne oldu’’ desin, bende gerine gerine ‘’çocuklarım üniversiteyi kazandılar’’ diyeyim istiyorum. Şımardım ben çok şımardım.
İşte bu yüzden de size çok ama çok teşekkür ediyorum.
Yolunuz, zihniniz, kalbiniz açık olsun. Her şey gönlünüzce ve istediğinizden daha iyi olsun canlarım benim.
Sizi çok seviyorum.
Anne :))))