- Kategori
- Şiir
Çocukluğum -4-

Ey benim çocukluğum
Ey terk eden ama seven sevgili gibi
Anasına muhtaç özgür masumluğum
………………………………………..
Sapı kopmuş demlikte kaynayan
Yumurtanın ağzıma tıkıldığı sabahlar
Dikilmiş saçımı yan yattığımdan
Anamın limonlu eliyle yatırdığı sabahlar
...............
Sanayağ sürülmüş ekmeğimi çayıma batırdığı
Tutuşturulmuş elime deftere veresiye yazdırdığı
Peyniri altın terazisine oturtan
Yoğurdu müşterisinin darasına dolduran
Bıçağını diliyle temizleyip parmakla hesaplayan
Gazete kağıtlarından paket yapıldığı
Bakkalın yolunda hayal arabamı sürdüğüm
……………………………………….
Çizgili pazen pijamamın lastiğine
Koltuk altıma çekilmiş diye sövdüğüm
Parmaklarımı taşırmış tokyo terliğine
Babamın diye yalınayak yürüdüğüm
Bakkal yolu erken masum sabahlar
......................................
Kauçuk altı yanı fermuarlı panzot botların
Pantolonumun paçalarını içine sokup,
Kolalı yakayı boğazıma batırıp iliklerken
Allah zihin açıklığı versin diyen anamın
Tülbenti eğri bakar arkasından kulağının
Ensesine uzanmış ucu omuzlarında
…………………………
Ve baba çoktan gitmiştir işe
Tıpkı akşamdan beri kayıplığından
Babadır ya, en vardır hiç yoktur işte
Sınıfının sırasına kadar andımızdan
Bırakma kardeşinin elini der dönüşte
………………..
Gömleği katlı kolların ucunda sallanan
Tek şerit caddede şahin camından
Şövalye yüzüklü parmaklar tesbih tutan
Çarçabuk geçerdi ya bazen yanımızdan
.......................................
Ey benim çocukluğum
Okul sabahları ayazı vurur gibi yanaklarıma
Anasına muhtaç özgür masumluğum
Ey terk eden ama seven sevgili gibi