Çok mu diyorsun?

Gönül hasretinle, yanıp dururken,

Bir damlacık suyu, yok mu diyorsun.

Ellerim elinde, öleyim derken,

Ölümü bile sen çok görüyorsun.

Yeter artık hasret, sevdiğim derken.

Kavuşalım derdin, sen vakit varken.

Ne oldu ki sana, sevdiğim birden.

Bizim aşkta vuslat, yok mu diyorsun.

Duyup ta sesini, her hafta sonu.

Düşman ettin sensiz, günlere beni.

Nasıl susturayım, çırpınan kalbi.

Bana mutsuzluğu, hak mı diyorsun.

Bir bakışınla ben, umutla coştum.

İçten gülüşünle, sanki sarhoştum.

O tatlı sözüne, inandım koştum.

Geçen mutlu günleri, unut diyorsun.

Duymak istemem o, veda sözünü.

Ateşte yandırdın, benim özümü.

Çeken az bulunur, böyle nazını.

Fazla naz bıktırır, bilmiyor musun.

Birdal can TÜFEKÇİ

9-8-2007

1952 Fethiye/MUĞLA doğumluyum. Yaklaşık 36 yıldır şiir, çocuk şiiri , masal ve hikaye dallarında ..