- Kategori
- Şiir
Deñizli Güzellemesi

Bayılana kadar öten horazıñ
Dünyada yok bir beñzeri Deñizli’m.
Ege’miziñ doruğu şu Honaz’ıñ
Efelerin doğal seri Deñizli’m.
Kazıkbeli Savaşı’nda Haçlıya
Miryokefalon’da sarı saçlıya
Türkmenlerim ecel olmuş taçlıya
Unutturma bu zaferi Deñizli’m.
Fethederken seni aşkla, gayretle
Afşin Bey’i, Osman Bey’i minnetle
Mehmet Gazi, Server Gazi… rahmetle
Anarım her muzafferi Deñizli’m.
Düşünme sen urumları, ağyarı
Yan bakana veririm ben ayarı
Acıpayam pehlivanlar diyarı
Yiğitlerin harman yeri Deñizli’m.
Selçuklunun kitabesi Akhan’da
Höyükleri, Han Yıkığı Baklan’da
Tezgâh hâlâ bez dokuyor Buldan’da
Bulunur mu eş değeri Deñizli’m.
Ünlü mesir macununun mucidi
Sarı Mahmutlu’dan Merkez Efendi
Deverelim, haden bakem, hadendi
Bozuverem şu ezberi Deñizli’m.
Savaşlarda Osmanlı’ya vermiş şan
Namı diğer “Türk eğrisi” Yatağan
Kızılhisar bardakları ve urgan
Ustaları bizden biri Deñizli’m.
İşgallerde Müftü Ahmet Hulusi
Fetvalarla uyandırdı ulusu
Cephelere koştu kucak dolusu
Gündüzleri, geceleri Deñizli’m.
Pamukkale bir deva ki bulunmaz
Bahtımıza sayfa açar bembeyaz
Hangi ile tanınmış bu imtiyaz
Pamuk gibi şaheseri Deñizli’m.
Emeklerin eser kalır ölünce
Her vilayet varamaz bu bilince
Üç arkıdeş bir araya gelince
İş kurmanın seferberi Deñizli’m.
Atalardan dokumacı Babadağ
Yeşilyuva debbağlıkta açmış çağ
Çal Karası bağ bozumu salkım sağ
Zeybeğiyle Tavas diri Deñizli’m.
Kaleiçi… Bayramyeri… Çınar’ı
Karcı Dağı yananların umarı
Sakızcılar Asma Altı pınarı
Orda gelir gözün feri Deñizli’m.
Tanımam ben kebabının üstüne
Tahin-ceviz-ballı piden şahane
Sade Zafer Gazozunsa efsane
İmreniyor birileri Deñizli’m.
Sarayköy’ü, Yenice’si şifalı
Karahayıt kırmızı su sefalı
İnsanları vefalı mı vefalı
Bilcümlesi gönül eri Deñizli’m.
Övünürüm dambeşli köy evinle
Çameli’nde üçtelliyle Dev’inle
Hava yakar binyıllardır sevi’nle
Çığırmaktan kalmam geri Deñizli’m.
Özay Gönlüm, gönlümüzün sazıdır
Talip Özkan, sazımızın özüdür
Ozan Nihat, özümüzün sözüdür
Gâh kader der gâh kederi Deñizli’m.
Yârenlikler sürer ömür boyunca
“Yağar Yağmur” toprağına doyunca
Sanma diner kara pekmez koyunca
Hasret yakar ki içeri Deñizli’m.
Ben ki Avşar Beylerine hayranım
Adım adım yollarına kurbanım
Ümmüz Kızın türküsüyle seyranım
Zobalarda… yandım gari Deñizli’m.
(Devam edecek...)
28.07.2018
Salih Erdem