- Kategori
- Şiir
De ki ömrüm
Masallara rengini veren hüznüm
Ve çocuksu aritmetik gibi berrak bakışlarım;
Büyüdüğümün hesaplarını yaptıkça öğrettiğin rakamlarla...
Ne çok sevdim
Ne çok ağladım...
Keşke bütün savurganlıklarını savursaydın
Duruluğunu, hesapsız ve şaşkın duruşumun!
Bir mermi gibi sekerek menzilime
Iskalamasaydın ezoterik inceliklerimi
Bu yalancı baharlarda...
De ki bulutlarda kalsındı ahım
Seni alıp buralardan çok uzaklara
Rüzgarın olmadığı ülkelere leyla
Mecnun edip çöllerine
Kavrulmasındı şiirim...
De ki; Sil baştan çizdiğim atlasımda
Sil baştan kırmızı kırmızı yaksaydım kırılganlıklarımı.
Ve bana akan zaman ırmağına
Toprağa havaya ve suya dair
Sensiz ve sofistik sözcükler dizseydim...CAFER DEMİRTAŞ...