- Kategori
- Şiir
Demokrasi
AYDIN
"Aydın" dediler,
Bir şehir hatırladım şimdi,
"Demokrasi" denilince
Fransa
Bu garip belleğim niye nankör,
Niçin bakamaz olmuş tarihimize..
Utanıyorum Allah'ım..
Darbe üstüne darbe,
Cunta üstüne cunta..
Hep üste çıkmış Zonta.
Seçim meçim hak getire
Meğerse bir yutturmadan ibaretmiş..
Yıllar geçti de anladım
Atanmışlar meydanda
Seçilmişlerse tukaka,
Ne kısmet ne niyetmiş,
Kimler nelerin içine etmiş..
Kıyılmamalıydı bu güzel halka,
Vurulmamalıydı ayaklarına
Demirden halka..
Yanarım yanarım ona yanarım
Ama asıl "Aydın" geçinen
Yalakalara kınarım.
Her devirde devrilirken çamlar..
Kemik yaladı o "aydınlar!"
Benim olsun küçük olsun misali,
Asılan öteki ya "Oh!"
Kendinden olunca "Vah!"
Böyle geldi böyle geçti kağnılar,
Bizim çektiğimiz "kahpe aydınlar"
Yanarım yanarım
O'na yanarım.
Demokrasiden nasırlaştı
Varsın kırılsın ayaklarım.