- Kategori
- Psikoloji
Deniz Gider

Bir gözden bir nehir doğar. Ağacı bilir, toprağı da. Yatağını bulur ve akar. Toprağı alır içine ve ağacı sular. Kıvrılır, bükülür, her adımda güçlenip akar. Yakar yıkar, yanar yıkılır. Hep yokuş aşağıdır yolu, nehir durmaz.
Besler, büyütür, içinde saklar. En çok içindeki onu yaralar. Taşlara sürter suyu, nehir çok ağlar.
Bir vadiye düşer yolu, etrafına bakınır. Gördüğü yabancıdır, şaşkınlıkla kalakalır. Bilmediğinden değil, susuzluğundan, gördüğüne kanar. Bir deredir gördüğü ama bulanık. Bakar, koklar ve akışına aldanır, yanına katar. Bir nehir bir dere, "bir" olmadan yanyana akar.
Suladığı ağaçlar yapraklarını saklar. Kötü bakar dalları, nehire nefretle bakar. Aldırmaz görünür nehir, bulanık akan dereye bakar. Yalnızlığını unutur, nehir çok ağlar.
Her yolun sonu aynıdır. Bir denize dökülür nehir. Deniz yaşar, bakar ve anlar. Aydınlıktır ve saydamdır deniz, dibinde yengeçleri ağırlar. Nehire hoşgeldin der, bulanık suya bakar. Nehir çok anlatır, yengeç çok ağlar.
Berrak suda bir kırmızı balıktır nehir. Deniz onu içine katar. Bulanmak istemez deniz. Dalga sesine katılan sesi yanına alır ve deniz gider. Deniz gider...