- Kategori
- Şiir
Depresif geceler
Kaldırımların parke taşlarında,
Amaçsız adımlarla yürüyorum.
Kalabalığın uç tenhalığında,
Sırtımda yalnızlığım, sürüyorum.
Önümde karanlık, bir tutam loşluk,
Düşüncelerimde hazin bir boşluk.
Sarhoşluktan mıdır bu garip hoşluk.
Avare bedenimi kürüyorum.
Uzayan bu sokak nereye çıkar.
İçimde bir acı boğazım sıkar.
Gönül her adımda hayattan bıkar.
Ruhum çekilmeden çürüyorum.
- Toplam blog
- : 296
- : 6335
- Kayıt tarihi
- : 24.09.08
Bankacılığın stres ve yoğunluğundan fırsat buldukça, okumaya ve düşüncelerimi burada paylaşmaya ç..