- Kategori
- Psikoloji
Depresyondayım...

Yardım istiyorum. Beni bulunduğum hayattan ve yaşadıklarımdan kurtaran bir ele ihtiyacım var. Depresyondayım tam da dibine vurmuş durumda. Her şey boş geliyor artık, hayat anlamsızlaşıyor çoğu zaman. Kaçmak, uzaklara gitmek, kimseyi görmek istemiyorum. Hatta sesimi bile duymak zor geliyor.
Ben ki hayattan her zaman zevk alan, yüzünden gülümse ve kahkahaları eksilmeyen birisiydim. Birisiydim diyorum çünkü artık o kadar eskilerde kalmış gibi geliyor ki, sanki ben ben değilim. Sisli bir ormanda ayakta durmaya çalışan bir ağaç gibiyim, ama o ağaç artık beslenemiyor topraktan...
Yaşadıklarımdan hiçbir şey öğrenememişim demek ki. Hayat hala en acısından kazıkları atarak bana “hadi yaşa” diyor. Gelin görün ki artık yaşamla ölüm arasındaki çizgi ben de kopuyor.
Bazı anlar ki bu aralar sık sık bu anları yaşıyorum, ne yaptın ki bu kadar dünyaya seni bir o yana bir bu yana savurmaya başladı. Kimi veya kimleri bu kadar kırdım ki kimden ah aldım ki başıma bunlar geldi. Sonra bırak kızım işte hepsini hak etmişsin demek ki diyorum. Yoksa neden neden bunları yaşamak zorunda kalasın?
Hayat bu aralar bana hiç gülmüyor, hep gözyaşları ile besliyor beni. Ama bir gün bitecek eminim gözümden akan yaş kalmayınca hiç kalmayınca ne olacak? Daha neyimi alacak? Bir canım var, o da benim değil ki.
Kendimi burada ifade etmek, içimi dökmek adına yaptıklarımdan sizleri rahatsız etmek istemiyorum. Siz blog arkadaşlarımın yazıları belki biraz da bana güç veriyor. Duygularımı dile getiren benim bile söyleyemediğim belki de söylemeye korktuğum düşüncelerimi okumak rahatlatıyor belki beni.
İyi ki varsınız…