- Kategori
- Gündelik Yaşam
Didem'in günlükleri 2016 Şubat 24
Eveet, gelelim fasulyenin faydalarına...
Yazma mevzusuna ilk başladığım zamanlarda, tek amacım kendimi rahatlatmak; o içimden çıkmak bilmeyen kötü, huzursuz edici duyguları defedebilmekti.
Belki bundandır, en çok kişisel birşeyler yazarken mutlu hissediyorum kendimi...Böyle nasıl desem: "Olmuş"...Evet, olmuş hissediyorum.
Bu günlük yazma macerası da yaklaşık 2 yıllık bir konu aslında.
Bir Blog sitesi açmış, güzel güzel günlük yazılarımı; başımdan geçenleri anlatıp gidiyordum işte. Ama bu blogu, web sitesine çevirip; alan adını yenilemeyi bir güzel unutunca, günlük uçtu gitti.
Ben de, bu çok sevdiğim macerayı tekrar başlatmaya karar verdim. Bu sefer de, teknik olarak kontrolü bende olmayan bu sevgili mecrayı seçtim ki, elimden bir kaza çıkmasın yine:)
Ki zaten ben ileri derece sakarım, o ayrı bir mevzu.
Herkesin; böyle kendini bulduğu, karakterlerinden biriyle eşleştirdiği, binlerce kez aynı duygu yoğunluğuyla izleyebildiği filmler vardır ya hani...Heh işte benimkisi: Sakar Şakir.
Madem bugün günlüğümüzün açılış sayfası, o zaman yakın geçmişten minik bir özet şeklinde hazırlayalım ki, sonradan kopukluk olmasın.
Efendim, ben bir meslek liseli olarak, üniversiteye 2 yıllık olarak devam edebildim. Daha sonrasında gerek iş hayatına bodoslama dalışım; gerekse - bana rahatlıkla Avrupa derecesi getirtebilecek seviyede- üşengeçliğim yüzünden tekrar üniversite sınavlarına giremedim.
Ama bu sene; tam da hayatımı bir düzene koyabilmişken harekete geçtim ve başvurumu yapmayı başarabildim.
Güzel kardeşim, ben gelmişim 31 yaşıma...En son ÖSS ye 2002'de girmişim; adı da dahil herşeyi, komple değiştirmişsiniz siz ama !
Ofisten, cici bir arkadaşımla gittik yaptırdık işlemlerimizi; hallettik çok şükür. Sistemin değişen noktalarını az çok zihnime yerleştirebildim; ama beni can evimden vuran uygulama, başvuru merkezinde web kamerası ile çekilen estetik harikası fotoğrafım oldu.
Öyle destansı bir fotoğraf ki; henüz eşime göster(e)medim. Yani şöyle diyeyim; üzerine "Wanted" yazıp afiş olarak basın, şehre sokmazlar beni...
Şimdi ben nostaljik kaldım bu işlere; meğerse benim zamanımdaki gibi evlere sınav belgesi de göndermiyormuş ya ÖSYM !...
E kılavuzu açıp okumamıştım da adam akıllı; haftalardır boşu boşuna, Gollum gibi evin kapısını, penceresi kokluyorum : "Evrak geleceğdi" diye...
Bir taraftan, yıllardır sistemli bir şekilde ihmal ettiğim yabancı dil mevzusuna da el atmış durumdayım. İngilizce yine bir şekilde idare ediyor da o Almanca...Ah o Almanca!...
Vakti zamanında -benden düzgün Türkçe konuşan- bir Alman kurs hocası delirtmişliğim vardır. Kadının ahı mı tuttu nedir; pratiklerde bayağı çuvallıyorum. Ama böylesi daha iyi, çünkü hırslanıyorum...
Hırslanmak derken de yanlış anlaşılmasın; öyle " Klişe konulu Türk dizisi kötü kadın hırslanması " değil...Azıcık, tehlikesizinden...
Tuhaf bir şekilde evlendiğimden beri, yaşadığım her evde Kombi sorunu yaşıyorum günlük. Ve yine, yeniden aynı şey an itibariyle başımıza geldi: "Kombi arızalandı". Ve eşimle anladığımız kadarıyla ( ki artık tecrübelerimizden ötürü, giriş seviyesi birer usta haline geldik ) sorun büyük...
Daha dramatik olanı da ne; bu cihaz yaklaşık 3 hafta önce genel bakımdan geçti...Ben şimdi, birkaç yüz paragraf şikayet maili yazmayayım da ne yapayım?
Ama bu sefer, şikayet mailinde ters köşe yapmayı planlıyorum. Roman havasında yazacağım; "Kadın deli" deyip hemen koşarak gelip tamir edecekler.
" Umutsuzca omzunu silkti usta Muharrem. 'Abla' dedi 'Bunun kartı yanmış, garantisi de bitmiş, 500 tele'ye mal olacak'...Evyenin başında, umutla suyun sıcak akmasını bekleyen Didem'in bakışları boşluğa dalmıştı...Biliyordu, o sıkışan 500 TL'yi çıkarmadan, artık sıcak su gelmeyecekti..."
Haydi Sağlıcakla!
- Toplam blog
- : 26
- : 268
- Kayıt tarihi
- : 21.01.12
1984 İstanbul doğumlu, önlisans mezunu; sanatçı babanın sanatçı parçası kızı... Hem anne, hem eş,..