- Kategori
- Güncel
Didimliler, Sivas'ı unutmadı.

2 Temmuz 1993, Sivas'ta, tarihimizin en kara, en vahşi en acılı bir olayı yaşandı.
Işıktan korkan, gerici, yobazlar ışığa saldırdılar. Saza, söze,kaleme saldırdılar.
Ve Sivas'ta
Söz yandı,
saz yandı
kalem yandı.
Yüreğimiz daha çok yandı
Bu ülkenin yetiştirdiği, kültürü ile yoğurduğu, 37 aydınımız Sivas Madımak otelinde acımasızca gericiler tarafından yakıldılar.
1974'lü yıllarda, öğretmen maaşımla ilk aldığım kaset, Muhlis Akarsu'nun kasetiydi. Dağ köyündeki öğretmenlik günlerimde Muhlis Akarsu'yu dinlemek bana ilaç gibi gelmişti.
1980'li yılların ortalarında genç bir ses, genç bir yetenek, sazıyla sözüyle, devrimci karekteriyle, ortaya çıkmıştı. Onu ilk kez dinlediğim de işte bu demiştim. Geleceğin çok önemli bir sanatçısı olacağını söylemiştim. Ve Sivas'ta Hasret Gültekin'e de kıydılar !...
Sivas Katliamından yaralı olarak kutulan, ancak komadan çıkamayarak yaşamını yitiren, felsefeci şair Metin Altıok'u kısa bir şiiriyle analım.
Özenle boyadım ipliğini sevginin
Gidip de bulamamanın incinmiş rengine
Sisi gümüş bir rüzgarla tepelerden eğirdim
Dokudum yalnızlığın bu serin kumaşını
Sesime ayrılıklardan bir gömlek diktim.
Ölümü tastamam ezberledim de geldim.
Dilimde bu buruk türkü tadıyla
Bilmem ki buradan nereye giderim
...
Ve hepsi bu ülkenin gücüydü, yüreğiydi, sesiydi, kalemiydi, sözüydü.
Aydınlıktan korkan yobazlar, Madımakta kıydılar 37 Can'a...
...
Didimliler, Sivas'ı unutmadılar.
Hacıbektaş Kültür Derneği ve Cemevi'nin bahçesinde bir anma toplantısı yapıldı.
Çok büyük bir katılımın olduğu anma gününde, Pınar Sağ türküleriye, anma etkinliklerine katıldı.
Işığın sönmeyeceğini, her ne kadar ışığı tırmalarsa da karanlık, ışık sonunda herkesi sevgiyle kucaklayacak.
37 Can'ı, bir kez daha yürekten anıyorum.





