- Kategori
- Edebiyat
Divan şiiri öksüz kaldı!
Divan şiirine günümüz şairlerinin ilgisi yok arkadaşlar. Olmalı bence! Bu iş hocaların, müezzinlerin mevlitlerde “Mevlid-i Şerif” okumalarından öteye gidemiyor. Hocaların hacıların işi mi bu? Bu edebiyatçıların işi olmalıdır. Biz ilahiyatçılara ihale ettik bu işi! Sonra bunlar medrese istedikleri zaman kızıyoruz! Yok şeriat geliyor, yok faysal geliyor!
Bendeniz, burada yazan arkadaşlara bir öncülük yapayım istedim ve aşağıdaki şiiri yazdım! Devamı gelir inşallah!
Nâr-ı Aysel!
Ey sevgili, etme bana bu nâzı!
Bilmez misin, kaptım senden marâzı!
*
Nârına yanarım, olurum meftûn!
Sâkim ol, zehrini ol bâdeyle sun!
*
Cânımı yoluna eylerim fedâ!
Bedenim kabirde ruhumdan cüdâ!
*
Berk urup çıktı evimden nâgehân .
Kâinat yıkıldı sanmıştım bir an!
*
Ey cânâ, rakîbi handan edersin!
Mene kâinatı zindân edersin!
*
Eylemem aşkıma zûlm-ü ihanet!
Beklerim vuslatı beklerim elbet!
*
Âvâzeyi sal bu âlem titresin!
Cümle âlem, bu mecnun da kim desin!
*
Ahmed’i; âlemde kalırsın nâçar,
Gam etme; bu günler gelir de geçer!
*
- Toplam blog
- : 1640
- : 466
- Kayıt tarihi
- : 27.01.07
Doğum tarihim değişmedi ama çok şey değişti bu güne kadar. En başta, dede oluyorum! Evet; şaşırdı..