Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

27 Mart '11

 
Kategori
Kişisel Gelişim
Okunma Sayısı
1893
 

Dört yapraklı yonca

Dört yapraklı yonca
 

Dört yapraklı bir yonca idim, öküz beni keşfedinceye kadar.


Dört yapraklı bir yonca idim, nadide ve göz kamaştırıcı. Çevremdeki herkes bana gıptayla bakar ve beni kıskandıklarını her şekilde belli ederlerdi. Beni görmeye gelenler oluyordu, ulaşılmaz güzellikte olduğumu bildikleri için yalnızca bakmakla yetiniyor, fikirlerini bile söylemeden, reddedilme korkusu ile çekip gidiyorlardı. 

Ilık bir bahar akşamı yanıma bir öküz yaklaştı tam üzerime basacakken, nadide bir parça olduğumu anladı ve etrafımda beni ezmeden yıpratmadan dolanmaya başladı. Önce içimi bir korku kapladı. Ayakları ile etrafımda görmek istemediği her şeyi tozu dumana katarak temizledi. Belliki benden çok hoşlanmıştı. Bulunduğum yerde tek başıma kalmıştım, beni yalnızca kendisi görmek istiyor, başka bakışlara tahammül edemiyordu. Kıskançtı sanırım. 

Bana iyice yaklaştı ve beni sevdiğini fısıldadı. Garip bir çekiciliği vardı, cevap vermedim hafifçe salındım. Artık her sabah değişmeyen ziyaretçim olmuş, bendede alışkanlık yaratmıştı. Ve artık birlikte olmalıyız dediği gün heyecandan ölecektim. Önce kokladı beni, sonra masum bir öpücük, heyecandan ölmek üzere idim. Kendimi ona bıraktım, Benim direnmemem onun cesaretini iyice arttırmış olmalıki, artık onun olmuştum. Beni önce çiğnemeye, sonra sindirmeye başladı. Kendi sesimi duyamayacak kadar ezilmiş, eski halimden eser kalmamış, posa haline dönüşmüştüm. Artık her şey bitmişti, mağrurluğun sonu bu olmalıydı. Hayallerimi, elde edemediğim şeyleri, yaşayamadıklarımı düşünürken posa olarak, bana ait parçaların toprağa düştüğünü hatırlamıyorum bile….. 

Kocaman bir hiç olduğumu düşünürken, üzerimde kalan birkaç minik tohum bir parça toprakla kaynaşmaya başladı.Toprak çok merhametliydi ve tohumumu sıkıca sardı. Yeniden yeşermeye başlamıştım, Öküz beni posa haline dönüştürmüştü ama, bendeki tohumların eskisinden daha alımlı benler üreteceğini hiç düşünmemişi. 

Bu yazım her şey bitti diyenler için. 

Umut varolduğu sürece hiçbir şey bitmez. Yeterki biz yenilenmek isteyelim. Sindirilmeye, ezilmeye, taviz vermeyelim. İçimizdeki tohumların yeşermeden koparılmasına izin vermeyelim. 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Ben sadece , biz amatör kalemlere değer verip yazılarımızı paylaşmamıza olanak sağlayan MB adresini verdim sana.Sen zaten var olan yazma becerini paylaşacak yeni bir yer keşfetmiş oldun.Buna vesile olabildiysem ne mutlu bana.Yeni ufuklarda buluşmak dileğiyle hayatım.Seni çok ama çok seviyorum.

Ümit Emel Pusat 
 30.03.2011 18:29
Cevap :
Emel'im inanılmaz mutlu ettin beni.Yorumunu yarım saat önce okudum ama, yüzümdeki gülümseme ifadesi saatler boyu kalacak gibi.Seni çok seviyorum.  31.03.2011 7:00
 

Tüm öküzlere rağmen ...Biz hep varolacağız ... :)) Ellerine,kalemine,yüreğine sağlık canımmmmm :))

Ümit Emel Pusat 
 28.03.2011 1:22
Cevap :
Emel'im beğenmene çok sevindim.Önderim sensin,yönlendirenim, güzel arkadaşım benim. Bu işin eğitimini alan senin beğenin benim için çok önemli.Teşekkürler.  29.03.2011 8:30
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 31
Toplam yorum
: 50
Toplam mesaj
: 4
Ort. okunma sayısı
: 1103
Kayıt tarihi
: 12.03.11
 
 

Merhaba,ismim Ayşegül Adıbelli Çetin. 3 çocuğa ve onların muhteşem hediyeleri olan 6 toruna sahib..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster