Doya Doya Doğa

Sen kasıla kasıla yürüyen insan
Öncekiler de kasıldı, uzun süre
Gelenlerden kalmadı hiçbir şey
Sel aldı götürdü, yel aldı götürdü.

Kesme ağacı, yıkma, sökme kökünü
Rüzgâr alır gider, çöl olur vatan
Sel alır gider, suyuyla beraber
Balıklar susuz kalır, çırpınan

Kasılma heybetinle ey insan
Havan civan, boy pos tamam
Oksijenden bihaber olur beyim
Durur beyin,  gitmese bir an

Yoksa gitti mi beyler, bir heykel bir cins