Dudak deyip geçmeyin

Ağzın, ön dişleri örten ve dışarıya doğru az veya çok kıvrılan üst ve alt kenarlarından her biri diye tanımlanır sözlükte dudak. Öyledir de.

Kalın, ince, büyük, küçük, yayvan, etli, dolgun, varla yok arası dudaklar.

Bıyıkların altına gizlenen, sakalların içinde görünmeyen dudaklar.

Dudaklar arasındaki sigaradır efkârı dağıtan.

Cakkıdı cakkıdı çiğnenen çiklettir çingene kızın dudaklarında balon olup da patlayıveren.

Yemek yemedeki sanattır belki de dudakların açılıp kapanması. Kimi narindir, zarifdir, kibarca oynatır dudaklarını, yavaş yavaş. Kimi öyle bir çiğner ki ağzındaki lokmaları hani yalamadan yutar ya en hızlı devinimlerle bir aşağı bir yukarı hareket eder çenesi ve tabii ki dudakları. An olur süzülüverir aceleyle ısırdığı tavuk butunun yağı dudak kenarından. İçinin yanıp kavrulduğu bir zamanda dayayıverir dudaklarını musluğa aynı öper gibi, kana kana içiverir suyunu.

Pembe, kırmızı, mor, kızıl, kahve dudaklar… Boyalı, ışıltılı, parlak, simli dudaklar…

En hassas, en çekici yanlarındandır kadınların… Şiirler yazılandır adına. Öpülesidir kimi zaman. Davetkârdır. Çekicidir.

Dudaklardan dökülen sözlerdir kalbimizden vuran, sevindiren ya da üzüntüye boğan. Zehir zemberektir kimi zaman. Gün olur tatlıdır baldan.

Geriye kalan izdir kadehlerde aranan.

Mühürlenmiştir sevgilinin dudakları tarafından sonsuza değin.

An olur üzülürsün, ağlamaklı bir hal alır ya çehren, bükülür dudakların.

Karşı karşıya kalırsın da yakışıksız bir durumla, şaşıverirsin işte o an kelimeler yoktur orta yerde lakin ısıverirsin ya dudağını.

İkram edeceğin kahvedir, çaydır, içkidir belki bilinmez fakat kesindir dudak payı bırakacağın.

Beğenmesende herhangi bir şeyi, söz söyleyemezsin kırmamak adına o kişiyi belki de büküverirsin dudaklarını.

Somurtursun için için… Kırgındır yüreğin… Sarkıtıverirsin dudağını.

Korkunca ya da üzülünce uçuklayıverir dudağınız.

Bir şair edasıyla ne çok şey anlatırsın hiç konuşmadan sadece dudaklarınla.

“Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı” der Yunus Emre.

Susmak iyi gelir bazen. Hiç istemediğimiz bir cümle, bir kelime çıkmaz dudaklarımızdan. İyileşmez çünkü dil yarası. Belki de bu yüzden “söz gümüşse sukut altındır” demiş atalarımız.

Alt tarafı dudak, değil mi? Vücudumuzun herhangi bir organından sadece biri. Ne muhteşem bir organiznma insan bedeni. Bir dudak bakın neler neler anlatıyor dinlemesini, görmesini, duymasını bilene.